Ωδή στη Δημοκρατία ®

Ωδή στη «Δημοκρατία (R)»
(Κατάλληλο με γονική συναίνεση)

Εσείς τα φάγατε!
Εσείς τα φάγατε!
Εσείς και οι φίλοι σας,
    που τώρα τους μαλάκες κάνετε.
Όσο μασάγατε,
     εμείς κοιτάγαμε.
Αυτό το λάθος κάναμε,
    αυτό πληρώνουμε.
Ευκαιρίες ψάχνατε,
    για να πουλήσετε.
Τους σκλάβους σας,
    σε ξένα χέρια δίνετε.
Για να τα πιάσετε,
    να την βολέψετε.
Οι νταβατζηδες είσαστε,
    εμείς απλώς γαμιώμαστε.
Βρωμερά κομματόσκυλα,
    αγράμματοι, αδιόρθωτοι.
Ανάξιοι να υπάρχετε,
    χωρίς τη διαπλοκή και τις πλεκτάνες σας.
Εταιριών υποχείρια,
    ανωνύμων και ανεύθυνων.
Ζωές ανταλλάσσετε,
    με χρήμα MONOPOLY.
Ρουσφέτι, κατάχρηση
    προμήθεια, ψέματα.
Θέλετε κρέμασμα.
    Διαπόμπευση.
Τα μαντρωμένα πρόβατα,
    πότε εκπροσωπήσατε…
…αξιοπρέπεια κλέβοντας.
    Το μέλλον μου.
Το μέλλον μου.
Τις αξίες των φίλων μου.
Την αισιοδοξία μου.
Τη χώρα μου.
Η αθλιότητα νίκησε.
    Και κάθε αλήθεια σκότωσε.
Δημοκρατία, ΧΑ ΧΑ ΧΑ!
Εσείς την κόψατε,
πάνω στα μέτρα σας,
και την βιάσατε.
Και είστε περήφανοι.
Ατιμώρητοι.
Που έτσι τα φτιάξατε,
    κοκορευόσαστε.
Στα ίδια κόλπα,
    απ’το καιρό του Οθωνα.
Και αν αλλάξετε,
    ίδιους θα βάλετε.
Εντεταλμένοι εθναμύντορες.
    Ισοπεδώσατε.
Σαν βδέλλες ρουφήξατε.
    Να μην ξεχνιώμαστε!
Κοιτάω αλλού
    κι’ας είμαι Έλληνας,
με παππούδες που
    τα δύσκολα πολέμησαν.
Με θέλημα δικό μου
    σιγανά πατώ στη γη.
Αλλά πονάει το άδικο.
Φέρνει οργή.
Πληρώνω το χρέος σας.
Τις αδικίες σας.
Τα γαμισιάτικα.
Τις κοροϊδίες σας.
Στο νόμο υπάκουος,
    σαν το Σωκράτη.
Όμως στο όριο,
    κοντά έχω φτάσει.
Και κρύβω το όπλο μου.
Γιατί όταν το βλέπω,
ιδέες μου μπαίνουνε.
Τρελαίνομαι.
Τρελαίνομαι.

Δες το μικρονοικο, κομπλεξικο, κηφήνα.
ηλίθιο γομάρι, μικροτσουτσουνο, στραβάδι.
Άχρηστο για όλα – τι να κάνει;
Για εξουσία διψάει, σε κόμμα πάει.
Εκεί που κομματάρχης είναι ο θειός του,
και με χαρά την δυναστεία θα διαιωνίσει.
Και αυτόν εκεί τον έβαλε ο μπαμπάς του,
να διοικεί πριν μάθει να διαβάζει.
Μέσα στο κόμμα να μπορέσει να προκόψει.
Μέσα στο κόμμα, ότι τίμιο να πνίγει.
Μες στο κόμμα να μπορέσει να γαμήσει.
Μες στο κόμμα, να’χει φίλους κλέφτες.
(Τι να τις κάνεις τις υποδομές,
αν έχεις γλύφτες και υποκριτές;)
Το ένα χέρι νίβει τ’άλλο και τα δυό τους,
τα πάντα στην χώρα θα ελέγχουν.
Το τούρκικο μπαχτσίσι
    και την κομματική ταυτότητα,
θα κάνουν απαραίτητα
    για κάθε δραστηριότητα.
Θες δίκιο να σου δώσει δικαστήριο;
Θες κρεβάτι στο ιατρείο;
    Πας σε κόμμα.
Θες άδεια, προαγωγή, διπλώμα;
Πας σε κόμμα.
Τα εγγόνια σου θα ντρέπονται
    για τους προγόνους τους;
Τα  πρόβατα κατάλαβαν
    σε ποιών καζάνι βράζουνε;
Τα δικαιώματα βαρέθηκαν
    να τους πουλάς για εκδούλευση;
Για "δημοκρατία" σαν μιλάς
    νιώθουν αηδία στο στόμα τους;
Το ψέμα που τους φλόμονες
    θα το ξαναπιστέψουν;
Στο κόμμα πάλι θα πουλάς
    κάθε λογής ελπίδα;
O βασιλιάς είναι γυμνός,
    μπορείς να τον στολίσεις;
Στην διγλωσία είσαι καλός,
    πάλι θα τους τυλίξεις!
Άνθρωπος που άνθρωπο ζητά.
Κανείς δεν ζυγώνει.
Σκύλος που γαυγίζει.
Και δαγκώνει.
Απολίτιστη χώρα.
Ναρκωμένος μεσαίωνας.
Τα τούβλα επέπλευσαν.
Η βρώμα κυριάρχησε.
Διστοπίας αιχμάλωτος.
Σε online μαλάκυνση.
Το τίποτα φούσκωσε.
Τα πάντα για πούλημα.
Ανομούμενο μπουρδέλο.
Παλιόχαρτο Σύνταγμα.
Κοιτάζω γύρω μου,
στρίβω αλλού το βλέμμα μου.
Να με φοβόσαστε,
    γιατί σας βλέπω.
Και σαν Εγκέλαδος,
    θα σας γκρεμίσω.
Τον νου σας να χετε,
    να με φοβόσαστε.
Γιατί ξυπνάω.

Θα σας γαμίσω.

Και εσύ που πάντα με είχες για κοπάδι…

Τα αρχίδια μου θα πάρεις.

Είμαι ο Woodpecker και είμαι αμετανόητος ερασιτέχνης