Το κατάλληλο κλείσιμο τελικά έρχεται από το 1875:
Αλλαχού,
τα κόμματα γεννώνται διότι εκεί υπάρχουν άνθρωποι διαφωνούντες και
έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν. Αιτία
της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία, μεθ’
ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα: να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου. Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως “κόμμα” ήθελεν είναι ο
ακόλουθος: "Ομάς ανθρώπων ειδότων να αναγιγνώσκωσι και να
ανορθογράφωσιν οίτινες ενούμενοι υπό έναν οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να
αναβιβάσωσιν αυτόν διά παντός μέσου εις την έδραν του πρωθυπουργού, ίνα
παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι."
Ο ελληνικός λαός
αναλίσκει τον χρόνο του εις αγόνους συζητήσεις περί κομμάτων και
κομματαρχών και άπαν το χρήμα του δαπανά εις συντήρησιν κοπαδίου
κομματικών κηφήνων, χάριν των οποίων στέργει την πενίαν, την
κακοπραγίαν, την ασημότητα και τους εμπαιγμούς του κόσμου όλου.
Εμμ. Ροΐδη, Από την Εφημερίδα "Ασμοδαίος" (1875)
βλ. επίσης:
εδώ , ή
εδώ... , ή ψάξε το
εδώ .
