Ενισχυμένη αναλογική

Ασχέτως εάν οι χθεσινοβραδινές αποφάσεις του Κοινοβουλίου της Πορτογαλίας αποδειχτούν ωφέλιμες ή καταστροφικές, δείχνουν τουλάχιστον πως η χώρα αυτή απολαμβάνει ένα καλύτερο επίπεδο Δημοκρατίας από ότι είχαμε (και ακόμα έχουμε) εμείς. Το γεγονός πως η εκεί Αντιπολίτευση είχε την δύναμη να αλλάξει απόφαση της Κυβέρνησης θα έπρεπε πρώτα-πρώτα να μας θυμίζει πόσο λίγη Δημοκρατία υπάρχει στην Ελλάδα. Γιατί, ως γνωστόν, εδώ αυτό δεν μπορεί γίνει.

Στην Ελλάδα ακόμα και αν συμφωνούσαν όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και ψήφιζαν εναντίον κάποιας π.χ. εξόφθαλμα καταστροφικής κυβερνητικής πολιτικής -λέμε τώρα- πάλι δεν θα μπορούσαν να την σταματήσουν. Τους έχει αφαιρεθεί αυτή η δυνατότητα.

Το εξοργιστικά προσβλητικό πολιτικό σύστημα που είχαμε έως τώρα, η Ενισχυμένη Αναλογική φροντίζει να δίνει 152 από τους 300 ψήφους (άρα απόλυτη δύναμη για κάθε απόφασή) στο εκάστοτε κυβερνόν κόμμα. Ακόμα και αν το κυβερνόν κόμμα αυτό "εκπροσωπεί" μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό των πολιτών.

Αυτό γίνεται για "την αποφυγή του κατακερματισμού των βουλευτικών εδρών σε πολύ μικρά κόμματα και την ενίσχυση των μεγάλων κομμάτων, ώστε να σχηματίζεται ευκολότερα απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή" λέει το wikipedia.

"Αυτό, ρε ζώο, γίνεται για το καλό σου, για την πολιτική σταθερότητα, άσε που τέτοιο άξεστο και πολιτικά ανώριμο γομάρι που είσαι σιγά μη σου δώσω και τον λόγο", σχεδόν ακούω να ισχυρίζεται ο καλόβουλος βουλευτής (ειδικά κόμματος που ελπίζει στην εξουσία)

"Αυτό γίνεται για να έχει ένας όλο το καρπούζι και καλοτροχισμένο το μαχαίρι, και πολύ θα ήθελα να βρω ένα τρόπο να μετράει η Αποχή, και θα βλέπαμε", σκέφτεται μέσα μου ο κακόβουλος ΚΕΝΟβουλευτής.

Εμείς, πολίτες της χώρας που αρέσκεται να λέει πως γέννησε τη Δημοκρατία της κάναμε τα πάνδεινα. Εδώ βεβαια γεννήθηκε η Άμεση Δημοκρατία (που μάλιστα πρόσφατα κάποιοι προσπαθούν να μας την ξαναθυμίσουν και μπράβο τους). Μετά επιτρέψαμε να φέρουν την ξενόφερτη Αντιπροσωπευτική Κοινοβουλευτική "Δημοκρατία" (με "Δεξιά", "Κέντρο" και "Αριστερά", τύπου Westmister ...όπππως Αμμέρρικη). Και τέλος, προς διευκόλυνση των Μαυρογιαλούρων και όλων όσων αυτοί υπακούουν, μας πήγαν από την Αναλογική στην Ενισχυμένη. Τρίζουν τα κόκαλα του αρχαίου νομοθέτη.

Βεβαία επειδή τα ζώα και οι σκλάβοι δεν είχαν δικαίωμα ψήφου ούτε στην Αρχαία Αθήνα, να λέμε και κανένα "ευχαριστώ" οι αχάριστοι.

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Θέλω να ρίξω μια μπουνιά...

Ζούμε την οικονομία της εικονικής πραγματικότητας, και πολλή αξία της δίνουμε. Η πραγματική εκδοχή μας; κάτι μικρά ζωύφια και τα ασήμαντα οικοδομήματά τους, έτοιμα να εξαφανιστούν κάτω από ένα κύμα. Παρόλα αυτά προσβλήθηκα, θίχτηκα, θύμωσα, εξοργίστηκα. Αναφέρομαι στις δηλώσεις του  Dominique Strauss-Kahn για τους Έλληνες και συγκεκριμένα σε αυτό (από την Καθημερινή): 

"Οι άνθρωποι στον δρόμο έχουν την αίσθηση ότι παραπλανήθηκαν. Και οι ίδιοι τα έχουν μαγειρέψει λιγάκι, δεν πλήρωναν φόρους, είναι λίγο το εθνικό τους σπορ, αλητεία στο έπακρον. Και επιπλέον, είναι οι πιο πλούσιοι!"

Ίσως οι Έλληνες που ΑΥΤΟΣ συναναστρέφεται δεν πληρώνουν φόρους, έχουν την φοροδιαφυγή και την διαφθορά για σπορ, είναι αλητεία στο έπακρον, και είναι οι πιο πλούσιοι. 

 

Αλλά οι Έλληνες στον δικό μου κύκλο συναναστροφών, πληρώνουμε χρόνια τώρα κατ' αναλογία πάμπολλους φόρους για να ταΐζουμε μια διαφθορά που καθημερινά μας κλέβει και μας σκοτώνει, μάθαμε ξαφνικά πως χρωστάμε χωρίς λόγο, δεν συνηθίζουμε την απάτη, δουλεύουμε, παράγουμε, δεν ζητιάνευουμε. Ήμασταν όσο γίνεται "εντάξει", και περήφανοι για αυτό. Και είμαστε αυτοί που τελικά πληρώνουν πάντα τα σπασμένα (τα ξένα γ...σιάτικα για να ακριβολογώ). Οπότε, υπαινιγμούς όπως τους παραπάνω, κανείς δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα να κάνει. Κανείς!

Και κάτι για σκέψη, στα τόσα πολλά...

ΚΕΝΟβουλευτές

Money makes the world... change hands.

Τροφή για (συνωμοσιο)λογικές σκέψεις, με αφορμή όσα γίνονται στις μέρες μας, 113 χρόνια μετά:
Αίγυπτος 1849:
Θάνατος του Μεχμέτ Αλί Πασά (Muhammad Ali of Egypt)  (γεννημένου στην Καβάλα, πατέρα -ίσως- του Ιμπραήμ Πασά που έφερε στην Ελλάδα τον Αιγυπτιακό στόλο το 1827 για να καταπνίξει την επανάσταση στην Πελοπόννησο- εντελώς τυχαία σήμερα στο ΣΚΑΙ η εκπομπή 1821 θα αναφέρεται σε αυτό). Ο Μεχμέτ Αλί Πασάς είχε ήδη ξεκινήσει μεγάλες μεταρρυθμίσεις με στόχο τον εκμοντερνισμό της Αιγύπτου δίνοντας έμφαση στην εκπαίδευση, την βιομηχανία, την παραγωγή και την οικονομία, ανοίγοντας μια νέα (μετα-οθωμανική) εποχή για την χώρα.

• 1850 (1 χρόνο μετά) Η Αίγυπτος εγκαθιστά δίκτυο σιδηροδρόμων.
• 1859 (9 χρόνια μετά) Αρχίζουν οι εργασίες διάνοιξης του Σουέζ, μοναδικής παγκόσμιας στρατηγικής και οικονομικής σημασίας, ο έλεγχος του οποίου ενδιαφέρει ιδιαίτερα τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής.
• 1862 (3 χρόνια μετά) Δάνεισμός με μη ευνοϊκούς όρους (68.000.000 Αγγλικές λίρες, από τις οποίες πήρε τα 2/3).
• 1867 (5 χρόνια μετά) Σπατάλη, η Αίγυπτος καταλήγει σε αδυναμία πληρωμής πιστωτών.
• 1869 (2 χρόνια μετά) Εγκαίνια όπερας του Καίρου. Ολοκληρώνονται οι εργασίες της Διώρυγας Σουέζ, με τα λαμπρότερα εγκαίνια του Αιώνα.
• 1875 (6 χρόνια μετά) Το τεράστιο χρέος στις Ευρωπαϊκές τράπεζες προκαλεί λαϊκή δυσαρέσκεια εξαιτίας της επαχθούς φορολογίας που απαιτείται για να καλυφθεί.  
• Ο Ισμαήλ πασάς πουλά το μερίδιο της Αιγύπτου στο κανάλι του Σουέζ στη βρετανική κυβέρνηση. Βλ. γελοιογραφία της εποχής.
• 1878 (3 χρόνια μετά) Επιβολή βρετανικών και γαλλικών οικονομικών ελεγκτών που ανέλαβαν το αιγυπτιακό υπουργικό συμβούλιο έχοντας την οικονομική δύναμη των ομολογιούχων και ήταν η πραγματική εξουσία στην κυβέρνηση.
• 1882 (4 χρόνια μετά) Βρετανική εισβολή και κατοχή της Αιγύπτου. (Βλ. Ουράμπι)
• 1898 (16 χρόνια μετά) Οι Βρετανοί ξεκινούν την κατασκευή του πρώτου φράγματος του Ασσουάν, εγκαινιάζοντας έτσι ένα "μακρόπνοο σύστημα άρδευσης στην Άνω Αίγυπτο [καθώς είναι σημαντική βαμβακοπαραγωγός περιοχή της Βρετανικής επικράτειας. Ταυτόχρονα διατηρήθηκε] ένας περιορισμένος αριθμός σχολών, ικανός για την εκπαίδευση [στελεχών] και τεχνικών στο επίπεδο που κρινόταν εφικτή η απασχόλησή τους, αλλά ανεπαρκής για τη δημιουργία μιας μεγάλης τάξης δυσαρεστημένων διανοουμένων" [1].

Πηγές:

[1] Α. Χουρανι, Η Ιστορία του Αραβικού Κόσμου, Εκδόσεις Ψυχογιός.
[2] http://en.wikipedia.org/wiki/Egypt

Σημείωση:  στο [1], κεφάλαιο 17, "Ο Κατακερματισμός της Αφρικής" μπορεί κανείς να διαβάσει και για άλλα "χρέη με καθόλου ευνοϊκούς όρους" ευρωπαϊκών κεφαλαίων προς π.χ. την κεντρική Οθωμανική Κυβέρνηση, την Τυνησία, το Μαρόκο κ.α. Ποίες από αυτές τις εξυπηρετήσεις κατέληξαν σε όφελος των κατοίκων, μάλλον το έδειξε η ιστορία αφού τα κράτη αυτά βρέθηκαν υπό ξένο έλεγχό ή ακόμα και κατοχή, ενώ κανόνες, δύναμη, περιουσία, γη, και χρήμα πέρασαν στον έλεγχο ισχυρών εποίκων.

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Addendum (19/3/2011): Λίγες μέρες μετά το παραπάνω αρχικό post έτυχε η εκπομπή "Μηχανή του Χρόνου" να έχει θέμα τα αντίστοιχα "ληστρικά δάνεια" Αγγλικών τραπεζών το 1825 προς την υπό σύσταση Ελλάδα, και την απαράδεκτη διαχείριση τους από ντόπιους και ξένους. Ένα θέμα που ομολογουμένως αγνοούσα εντελώς και βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και ... απογοητευτικό.

Σκόρπιες σκέψεις και άλλα

Όπως λέει ο τίτλος, σκόρπιες σκέψεις και links.

• Ποτέ δεν ήμουν καλός στην έκφραση και τον λόγο. Γράφοντας εδώ, για πρώτη φορά λυπάμαι.
• Η επανάσταση των σιωπηλών.
• Άντε, ιδρύουμε τους κενοβουλευτές (να ψάξω την διαδικασία με την πρώτη ευκαιρία), όλα πήγαν καλά, οι στόχοι έγιναν γνωστοί και κυρίως πιστευτοί, τότε τι θα έδειχνε πως πάμε καλά; Το να μην πάρουν ούτε ψήφο! Αλλά χωρίς αποχή.
• Η βασική διαφορά Αθήνας-Καΐρου.
• Τhe Revolution will not be televised.
• Φτου, με τόσα έξοδα σε λίγο δε θα συμφέρει να δουλεύω. Δε βαριέσαι, θα βάλω κατιτίς από την τσέπη μου. Μην χάσω και το προνόμιο.

Αυτά. Πριν τα ξεχάσω.

http://kenovouleftes.blogspot.com/