Spawned!

Το μπλογκ του διογένη γέννησε ... http://kenovouleftes.blogspot.com/

Τέλη και διόδια.

Με τα τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτων να είναι κλασικό δείγμα άδικης προχειροφτιαγμένης φορολόγησης, τους δρόμους να παραμένουν οι ποιο επικίνδυνοι στο δυτικό κόσμο (είναι η ελλαδίτσα μας στο δυτικό κόσμο;), την τρελλή κίνηση ακόμα και στις μικρότερες πόλεις (που βελτιώνεται όταν χαλάνε τα απορυθμισμένα φανάρια ή απεργούν τα -προφανώς μη αποδοτικά- μέσα μαζικής μεταφορας), τις "εθνικές οδούς" ντροπή για το τίτλο που φέρουν, το κόστος κατασκευής τους υπέρογκο σε σχέση με άλλες χώρες, τους Έλληνες να τα δέχονται όλα αυτά ως φυσιολογικά, και να πληρώνουν για την χρήση δρόμων που θα κατασκευαστούν (π.χ. Πατρων-Αθηνών), κάποιοι αποφάσισαν να μην πληρώσουν διόδια όσο δεν έχουν δρόμους.
Βλέπε www.diodiastop.blogspot.com.

Πίσω στο θέμα μας: Γιατί χρειάζεται το Κενοβουλευτικό Κίνημα (?).

Καθώς το μπλόγκ αυτό εξελίχθηκε σε σημείο προβολής της ιδέας ενός κινήματος-"κόμματος" αδειάσματος της Βουλής, των Κενοβουλευτών. Καλό θα είναι να ξαναγραφτεί κάτι σχετικό με αυτό.

Στη σκέψη πολλών Ελλήνων, ειδικά στις πρόσφατες γενιές, τα μεγάλα κόμματα δεν αφορούν ιδεολογίες, πολιτικές θέσεις, κλπ, αλλά αντίθετα είναι απλώς Κ.Ε.Π., Κέντρα (Κυκλώματα θα έλεγε κάποιος κακόβουλος) Εξυπηρέτησης Πολιτών. Πολλοί Έλληνες πολίτες ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ότι δεν μπορούν μόνοι, χωρίς να "σπρώξει κάποιος το θέμα τους", να έχουν όσα δικαιούνται, π.χ. αξιοκρατία σε μια πρόσληψη, σωστή αντιμετώπιση από το Δημόσιο, δικαιοσύνη σε μία διένεξη, παροχή υγείας, παιδεία, όλα τα γνωστά και χιλιοειπωμένα.

Ο πολίτης που ΠΙΣΤΕΥΕΙ ότι μόνος του δεν μπορεί, ίσως προστρέξει κάτω από την ομπρέλα ενός κόμματος για εξυπηρετηθεί. Χρειάζεται τον Βουλευτή του, και αυτός πρέπει να έχει δύναμη, να μεσολαβήσει, και "αν είναι τυχερός και βγούνε θα γίνει η δουλειά μας βρε αδελφέ". Γιατί στο μικρό μας κρατίδιο, η πολιτική εξουσία δεν παίζεται μόνο στα μεγάλα. Παίζεται και στα μικρά θέματα, τα καθημερινά.

Γιατί το "ΠΙΣΤΕΥΕΙ" με κεφαλαία; Δεν είναι έτσι;

Ίσως τα πράγματα να μην είναι πάντα τόσο χάλια. Υπάρχουν άνθρωποι (εξαιρέσεις λένε κάποιοι), που θέλουν ένα σύστημα που λειτουργεί σωστά, και βρίσκουν ικανοποίηση στο να συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση. Κάποιοι κάνουν τη δουλεία τους όσο καλύτερα μπορούν, και μέσα στο Δημόσιο. Κάποιοι θα εξυπηρετήσουν, ασχέτως αν είναι "μιλημένοι" ή όχι. Κάποιοι είναι εντάξει, θα κάνουν τις σωστές επιλογές, έχουν φιλότιμο, ηθική, αίσθηση κοινωνικής ευθύνης, θέλουν τη συνείδησή τους καθαρή. Θέλουν τα πράγματα να πάνε καλύτερα, και να συμβάλουν όσο περνάει από το χέρι τους. Αλλά αυτοί δεν ακούγονται, το αργοκίνητο σύστημα θάβει την δράση τους, και έτσι ο πολίτης έχει ακόμα την πεποίθηση πως αργά η γρήγορα θα χρειαστεί κομματική βοήθεια για να έχει ότι δικαιούται.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως τα μεγάλα κόμματα, αυτά πού διαφημίζουν τη δύναμή τους, δεν έχουν κανένα συμφέρον να λειτουργήσει σωστά ποτέ το Δημόσιο, ούτε να απλουστευθεί σχέση μας με αυτό, ούτε να πάψει να είναι εμπόδιο αντί αρωγός στην καθημερινότητα του πολίτη, γιατί αν γίνει αυτό πάνε οι πελάτες!

Ίσως μάλιστα γιαυτό ήδη να χάνουν πελάτες, γιατί μέσα στο μπάχαλο της Ελληνικής κοινωνίας, ο πολίτης βλέπει πως ουτε τα κόμματα είναι τόσο αποτελεσματικά στην εξυπηρέτηση του. Το βλέπει και μετά απομακρύνεται, απέχει, και ας νιώθει ακόμα πως τους ίσως τους έχει ανάγκη.

Θέλετε καλύτερο Δημόσιο; Τότε θέλετε ακόμα ποιο αναποτελεσματικά κόμματα! Παράδοξο ε;

Και ιδού, ένας ακόμα λόγος για τους Κενοβουλευτές.

Χαιρετώ.