Μακάριοι οι αδαείς

... ή "μήπως είναι καλύτερα να μην ξέρω;"

Αφήνω  για λίγο την Νέα Οικονομία (στην οποία εξάλλου αναφέρθηκα στα δύο προηγούμενα posts) και καταπιάνομαι με κάτι ποιο κοντά στην Πραγματική Οικονομία, των εσόδων, των φόρων, και των επενδύσεων.

Αφορμή για αυτό μου έδωσε η νέα(;) υπηρεσία η οποία παρέχεται από το Υπουργείο Οικονομικών σε όσους φορολογούμενους καταθέτουν ηλεκτρονικά την δήλωση εισοδήματος τους. Μαζί με την εκκαθάριση, ο φορολογούμενος παίρνει και ένα έγγραφο που περιγράφει τους τελικούς αποδέκτες των φόρων.

Δηλαδή που θα επενδυθούν τα λεφτά του.

Ενδιαφέρον και μπράβο (το λέω ειλικρινά)! Όμως, μήπως τελικά είναι καλύτερα να μην ξέρει;

Διαβάζω (και παραθέτω) ένα τέτοιο έγγραφο και με απέραντη εθνική υπερήφανα φωνάζω  "Εύγε!" για το είδος των επενδύσεων που θα γίνουν:

2046€ (ή 26%) για Συντάξεις, ηλίθιε φορολογούμενε. Εσύ που δεν θα πάρεις ποτέ σύνταξη. Που πληρώνεις ήδη το ταμείο σου κάθε μήνα για το σκοπό αυτό. Ε, εντάξει, τα λεφτά των ταμείων τα φάγανε κάτι λαμόγια πριν μερικά χρόνια (ποτέ δεν έμαθες το πώς- ποιος-και-τι), όμως αυτά έχει η ζωή. Οπότε, δίκαιο και μπράβο!

1552€ (ή 20%) για Τόκους. Εσύ, ηλίθιε φορολογούμενε, δεν φρόντιζες πάντα να μην χρωστάς; Θέλεις δηλαδή η χώρα σου να είναι ασυνεπής; Πήραμε κάποια δανειάκια, έπρεπε να στηριχτούν τόσα υπέροχα πολιτικά κόμματα, φίλοι, τράπεζες κλπ. Δεν στο είπαν να μην σε στενοχωρήσουν και μας πάθεις τίποτα. Άσε που μπορεί να μην συμφωνούσες με τους όρους -ή τους λόγους- και να χαλάγαμε τις καρδιές μας. Όμως ότι έγινε-έγινε, να μην πληρωθούν τουλάχιστον οι τόκοι; Δεν είπαμε να ξεχρεώσουμε κιόλας! Αμάν!

- Τι; Είναι πολλά; Ναι αλλά από την άλλη μεριά δες πόση οικονομία θα γίνει αλλού. Για παράδειγμα:

306€ (ή 4%) για Υποδομές και Μεταφορές. Αχ οι υποδομές και οι μεταφορές… Τι να πει κανείς για τις υπέροχες υποδομές της χώρας,  τους άψογους δρόμους, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τους σιδηροδρόμους. Όλα τέλεια. Άρα δεν χρειάζονται άλλα λεφτά. Ως γνωστόν,  έχουν ήδη κατασκευαστεί πλήρως και λειτουργούν με άψογο τρόπο οι σταθμοί διοδίων εθνικών οδών. Εντάξει, ίσως να μην κατασκευαστούν ποτέ οι ίδιες οι εθνικές οδοί, αλλά οι σταθμοί λειτουργούν και παρέχουν ανελλιπώς τις υπηρεσίες τους στους ιδιώτες επενδυτές. Και όλα αυτά, όπως είναι προφανές, με ελάχιστο κόστος και τεράστια εξοικονόμηση χρημάτων. Αλλά εσύ όλο παραπονιέσαι, γκρινιάρη φορολογούμενε!

71€ (ή κάτι λιγότερο από 1%) για Δικαιοσύνη. Φτάνουν, αφού και αλλιώς, άμα δεν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη δεν πρόκειται να δικαιωθείς σε αυτή τη χώρα. Άσε που άμα είχες δικαιοσύνη μπορεί να γινόταν καμιά ζημία και να γινόταν γνωστά αυτά τα πώς-ποιος-και-τι που λέγαμε παραπάνω. Εύγε, 71€ και πολλά είναι.

55€ (ή μιάμιση κούτα τσιγάρα) για Περιβάλλον. Είμαστε και θα είμαστε πάντα μια χώρα πρασίνου, πράσινης ανάπτυξης, πράσινου ήλιου και πράσινων αλόγων. Το περιβάλλον είναι προτεραιότητα-νούμερο-1, όπως εξάλλου φαίνεται από το καταπληκτικό ποσό των 55€ από τα 7840€ που θα επενδυθούν στο περιβάλλον. Στο πράσινο. Ποσό ικανό για να καλυφθούν οι πραγματικοί περιβαλλοντολογικοί στόχοι της χώρας, όπως η διατήρηση των αυθαίρετων χωματερών, η απόρριψη αποβλήτων όπου να ναι, η καταπάτηση προστατευόμενων περιοχών κλπ. Όλα αυτά είναι τζάμπα, άρα 55€ και φτάνουν και περισσεύουν. Ορθόν και σοφόν!

Ας ξεχάσω καλύτερα πως το διάβασα, μήπως και κοιμηθώ το βράδυ. Τελικά ήταν καλύτερα να μην ξέρω!
 

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Υ.Γ. Έχω γράψει και παλιότερα πως είμαι ένας «προνομιούχος». Έχω (ακόμα) εργασία. Έχω (ακόμα) κάποια έσοδα. Μάλιστα έχοντας συμβάλει (έστω σε μικρό βαθμό) στις εξαγωγές τις χώρας με προϊόντα που έχω δημιουργήσει και πωλούνται στο εξωτερικό, νιώθω περήφανος πως έφερα και λίγο συνάλλαγμα στην χώρα.  «Δυστυχώς» όμως ανήκω στην κατηγορία αυτών των Ελλήνων Β’ διαλογής, που δεν έχουν ούτε κρυφά έσοδα, ούτε μίζες κλπ. Ότι παίρνω (και ΔΕΝ παίρνω, όπως θα εξηγήσω παρακάτω) τα δηλώνω, με ειλικρίνεια, κάθε χρόνο από την πρώτη μέρα που εργάζομαι. Έκτοτε, επίσης κάθε χρόνο, πληρώνω σοβαρότατα ποσά (χαριτολογώντας λέω «το αντίστοιχο ενός μικρού αυτοκίνητου») σε φόρο εισοδήματος. Φέτος ομολογουμένως λιγότερα από ποτέ, αλλά σε κάθε περίπτωση μετά τους φόρους σπάνια μου μένει έστω μια δεκάρα στην τράπεζα (το ρεκόρ νομίζω ήταν όταν μου έμειναν 30€, πολλά χρόνια πριν). Για αποταμίευση ούτε λόγος. Και δεν νομίζω πως ζω τόσο έκλυτο και σπάταλο βίο που να δικαιολογεί τέτοιο χάλι. Απλά πληρώνω το ότι είμαι ειλικρινής. Τα τελευταία χρόνια το να μαζέψω τα χρήματα για να πληρώσω φόρους έχει καταντήσει άθλος. Φέτος φαντάζει απλά αδύνατον. Βλέπεις, τα χρήματα που καταγράφονται ως έσοδα στην φορολογική μου δήλωση είναι και αυτά σε μεγάλο βαθμό ΑΕΡΑΣ. Καθώς η πραγματική οικονομία «έκατσε» εντελώς, και η φούσκα της δυνατής Ελληνικής ανάπτυξης έσκασε, η ύφεση έδωσε την απόλυτη δικαιολογία για ασυνέπεια στις ιδιωτικές συναλλαγές, ασυνέπεια που οφείλεται άλλες φορές σε πραγματικά αίτια και άλλες όχι. Καθώς οι άλλοι σου χρωστάνε, σε λίγο χρωστάς και εσύ σε άλλους. Φαύλος κύκλος που παρασύρει τους πάντες, «νοικοκύρηδες» και απατεώνες. Για τους τελευταίους, τους αεριτζήδες, αυτοι ξεσαλώνουν καθώς πλέον δεν διαφέρουν από τους συνεπείς. Ρευστό χρήμα δεν κυκλοφορεί,οι μεταχρονολογημένες επιταγές πάνε σύννεφο, οι ακάλυπτες σπάνε ρεκόρ. Τα «έσοδα» μου είναι σε μεγάλο βαθμό χρήματα που ευελπιστώ πως ίσως πάρω κάποτε στο μέλλον (η ελπίδα πεθαίνει τελευταία), χρέη προς εμένα, όχι ρευστό. Έως τότε με τι θα καλύψω τους φόρους που πρέπει να πληρωθούν εδώ-και-τώρα; Μάλλον ήρθε η ώρα να μάθω και εγώ να χρωστάω ή να κλέβω το Ελληνικό Κράτος και όχι μόνον.

Φούθκεθ (συνέχεια)

Οι φούσκες, a.k.a η Νέα Οικονομία, δεν είναι ακριβώς νέα.

Στο βιβλίο «Η Τράπεζα, πως η Goldman-Sachs κυβερνά τον κόσμο» που ανέφερα στο προηγούμενο post, περιγράφεται η παγκόσμια αγορά πετρελαίου σήμερα:

«…δημιουργεί ένα τεράστιο κερδοσκοπικό καζίνο που ειδικεύεται στην ενέργεια. Οι χρηματιστές [] καταφεύγουν σε σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα, για να στοιχηματίσουν στα συμβόλαια μελλοντικής παράδοσης, μια αγορά μέσα στην οποία διαπραγματεύονται δυνητικές παραγωγές ή δυνητικά φορτία [πετρελαίου]».

Διαπραγματεύονται αέρα. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί ανεβαίνει η τιμή του πετρελαίου.

Διαβάζοντάς το παραπάνω, θυμήθηκα κάτι πολύ πιο παλιό. Το βιβλίο του Mark Twain με τίτλο «Roughing It», όπου περιγράφει τις εμπειρίες του στην αμερικανική δύση (Νεβάδα) το 1860. Στο κεφάλαιο 44, μια φήμη πως η έρημος έχει τεράστια κοιτάσματα ασημιού και χρυσού φέρνει χιλιάδες χρυσοθήρες οι περισσότεροι των οποίων δεν βρίσκουν τίποτε. Άρα χρυσάφι τζίφος. Παρόλα αυτά εφευρίσκουν την νέα μέθοδο κερδοφορίας του σύγχρονου κόσμου:

Surely nothing like it was ever seen before since the world began. Every one of these wild cat mines -- not mines, but holes in the ground over imaginary mines -- was incorporated and had handsomely engraved "stock" and the stock was salable, too. It was bought and sold with a feverish avidity in the boards every day. You could go up on the mountain side, scratch around and find a ledge (there was no lack of them), put up a "notice" with a grandiloquent name in it, start a shaft, get your stock printed, and with nothing whatever to prove that your mine was worth a straw, you could put your stock on the market and sell out for hundreds and even thousands of dollars. To make money, and make it fast, was as easy as it was to eat your dinner.

Μεταφράζω ελεύθερα:

Σίγουρα τίποτα τέτοιο δεν είχε συμβεί ποτέ από την αρχή του κόσμου. Κάθε ένα από αυτά τα άχρηστα ορυχεία - όχι ορυχεία, αλλά τρύπες στο έδαφος πάνω σε φανταστικά ορυχεία – οργανώνονταν ως εταιρεία και αποκτούσαν όμορφα διακοσμημένες «μετοχές», και οι μετοχές ήταν προς πώληση. Αγοράζονταν και πωλούνταν καθημερινά, σε συνεδριάσεις που χαρακτηρίζονταν από πυρετώδη πλεονεξία. Θα μπορούσες να πας στην πλαγιά ενός οποιοδήποτε βουνού, με τίποτα τριγύρω, να βρεις μια προεξοχή ή ένα λόφο (δεν υπήρχε έλλειψη αυτών), να βάλεις εκεί μία πινακίδα «προειδοποίησης» που να δίνει στο μέρος ένα στομφώδες όνομα, να ξεκινήσεις το σκάψιμο ενός πηγαδιού, μετά να τυπώσεις μετοχές, και χωρίς να υπάρχει τίποτα απολύτως που να αποδεικνύει ότι το ορυχείο σου αξίζει μισή δεκάρα, να βάλεις τις μετοχές σου στην αγορά και να τις ξεπουλήσεις όλες για εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες δολάρια. Το να βγάλεις λεφτά, και μάλιστα γρήγορα, ήταν τόσο εύκολο όσο το να φας το δείπνο σου.

Τέτοιοι (ή φίλοι τέτοιων) είναι και οι μηχανισμοί που μας κυβερνούν, μας αγοράζουν και μας πωλούν.

Μικρή αντίδραση μου είναι η εμμονή στην ιδέα των Κενοβουλευτών.

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Για μικρούς και μεγάλους

Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν σιγά σιγά πως η ταμπελίτσα "ΠΩΛΕΙΤΑΙ" που έχουν κρεμασμένη στην πλάτη τους ενοχλεί. Ένα θαυμάσιο κίνημα πολιτών ξεκίνησε από τη Μαδρίτη. Καθώς θα βρίσκεστε στην παραλία ή καλύτερα σε μια πλατεία, ορίστε μερικές προτάσεις για διάβασμα, για μικρούς και μεγάλους, και είναι στο ίδιο πνεύμα: 

• Η Τράπεζα (Εκδόσεις Μεταίχμιο)
• Οβελίξ και Σια (Μαμούθ Κόμικς)

Και στα δύο το χρήμα χρησιμοποιείται κακόβουλα, σχεδόν ως όπλο, και οδηγεί τον κόσμο (και το μικρό Γαλατικό χωριό) σε παράλογες καταστάσεις.

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Democracia Real Ya

Χωρίς σχόλια, αντιγράφω από το http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=276864:

Είμαστε απλοί άνθρωποι. Είμαστε σαν κι εσάς: άνθρωποι που κάθε πρωί πηγαίνουν να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να βρουν δουλειά, άνθρωποι που έχουν οικογένεια και φίλους. Είμαστε άνθρωποι που εργάζονται σκληρά κάθε ημέρα για να ζήσουν και να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.

Κάποιοι από εμάς είναι προοδευτικοί, κάποιοι άλλοι συντηρητικοί. Μερικοί έχουν «πιστεύω», μερικοί δεν έχουν. Μερικοί έχουν συγκεκριμένη ιδεολογία, και άλλοι είναι απολίτικοι.  Ολοι μας όμως είμαστε ανήσυχοι και θυμωμένοι  από τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις που βλέπουμε γύρω μας. Από τη διαφθορά των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των τραπεζιτών... Από το ότι οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται αβοήθητοι.

Αυτή η κατάσταση μας πληγώνει όλους καθημερινά.  Ομως αν ενωθούμε μπορούμε να την αλλάξουμε. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε το χτίσιμο μιας καλύτερης κοινωνίας.

Πιστεύουμε ότι:

-Προτεραιότητα για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία της συμμετοχής στον πολιτισμό, την οικολογική βιωσιμότητα και την ανάπτυξη, την ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων.

-Υπάρχουν βασικά δικαιώματα που πρέπει να προστατεύονται στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, τα δικαιώματα του καταναλωτή, το δικαίωμα για μια υγειή και ευτυχισμένη ζωή.

-Με τον τρόπο που λειτουργούν σήμερα η κυβέρνηση και το οικονομικό μας σύστημα αδυνατούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προτεραιότητες και αυτό αποτελεί πλέον εμπόδιο για την πρόοδο των ανθρώπων.

-Δημοκρατία σημαίνει κυβέρνηση του λαού (δήμος = λαός, κράτος = κυβέρνηση), και αυτό θα πρέπει να συμβαίνει. Αντίθετα, ξέρουμε όλοι ότι το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλει καν μας ακούσει. Το καθήκον τους θα έπρεπε να είναι να μεταφέρουν τη φωνή μας στα εθνικά και διεθνή θεσμικά όργανα, να διευκολύνουν την συμμετοχή των πολιτών μέσα από κανάλια άμεσης επικοινωνίας, να λειτουργούν προς όφελος της ευρύτερης κοινωνίας και όχι υπέρ των πλουσίων που ευημερούν εις βάρος μας, όχι ακολουθώντας πιστά μονάχα τις προσταγές των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων τα οποία έχουν επιβάλει τη δικτατορία και την κομματοκρατία.

-Η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια των λίγων παράγει ανισότητα, προκαλεί εντάσεις, φέρνει αδικία, η οποία οδηγεί στη βία. Κι εμείς την απορρίπτουμε.Το απαρχαιωμένο οικονομικό μοντέλο παγιδεύει την ατμομηχανή της κοινωνίας μέσα σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι λίγοι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι πολλοί βουλιάζουν στη φτώχεια τη μιζέρια. Και έτσι καταρρέουμε. Μοναδικός σκοπός του συστήματος είναι η συσσώρευση κεφαλαίων σε βάρος της αποτελεσματικότητας και της ευημερίας της κοινωνίας.

-Η σπατάλη πόρων οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και οι καταναλωτές πολίτες αποτελούν μέρος του κέντρου βάρους σε ένα μηχάνημα σχεδιασμένο να εμπλουτίσει μια μειοψηφία που δεν ξέρει τις ανάγκες μας.

-Είμαστε ανώνυμοι αλλά χωρίς εμάς τίποτα δεν θα μπορούσε να υπάρξει, καθώς εμείς κινούμε τον κόσμο. Αν σαν κοινωνία μάθουμε να μην εμπιστευόμαστε αφηρημένες οικονομικές αποδόσεις που ποτέ δεν ωφελούν τους πολλούς, μπορούμε να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις και τις ελλείψεις από τις οποίες σήμερα όλοι υποφέρουμε. Χρειάζεται μια ηθική επανάσταση... Είμαστε άνθρωποι, όχι προϊόντα σε μια αγορά…

Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξουμε.
Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.
Παρέα με εμάς. Είναι δικαίωμά σας.


Ευτυχώς, η διαμαρτυρία δεν είναι απλά για ένα μνημόνιο αλλά για τα βαθύτερα αίτια.
Δείτε επίσης:

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Μπράβο, οι ακριβότεροι στην Ευρωζώνη...

Μόλις επέστρεψα από το βενζινάδικο. Γέμισα ένα παλιό αυτοκίνητο με 110€ βενζίνη, πιθανότατα περισσότερο από την αξία του ίδιου του αυτοκίνητου. Όσο κι αν στο ραδιόφωνο οι οικονομικές ειδήσεις μιλάνε για "πτώση της τιμής του πετρελαίου στις διεθνείς αγορές", η τιμή της βενζίνης στην Ελλάδα σπάνια θυμάμαι να μειώνεται. Όταν όμως το πετρέλαιο ανεβαίνει, αμέσως τσιμπάει προς τα πάνω.
Αυτή τη στιγμή είμαστε οι ακριβότεροι όχι μόνο στην ευρωζώνη:
http://ec.europa.eu/energy/observatory/oil/doc/prices/bulletin_with_taxes/2011_05_16_with_taxes_1556.pdf
αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη:
http://ec.europa.eu/energy/observatory/oil/doc/prices/map/2011_05_09_oil_prices_es95.pdf

Με τα λίγα που καταλαβαίνω, το ευρώ είναι "στα πάνω του" σε σχέση με το δολάριο, το πετρέλαιο (που αγοράζεται σε δολάρια) πέφτει, τα δύο αυτά δεν θα έπρεπε να οδηγούν την τιμή της βενζίνη σε μείωση;

Έκανα ένα διάγραμμα στα γρήγορα, με πηγές τα
http://www.eia.doe.gov/emeu/international/prices.html#Crude (για τις διεθνείς τιμές πετρελαίου),
http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=478&language=el-GR (μέση τιμή καυσίμων στην Ελλάδα), και
http://www.ecb.int/stats/exchange/eurofxref/html/eurofxref-graph-usd.en.html (σχέση € με $)
και βγήκε αυτό:

Με μια γρήγορη ματιά μοιάζει πως η τιμή της αμόλυβδης δεν σχετίζεται τόσο με την παγκόσμια τιμή του πετρελαίου όσο με την τιμή του δολαρίου (βλ. Αξία 100€ σε $), μεγιστοποιώντας έτσι τα κέρδη όσων αγοράζουν πετρέλαιο με ευρώ (€), όπως οι Ελληνικές εταιρίες πετρελαιοειδών. Βέβαια αυτό δεν είναι επιστημονική ανάλυση, απλά μια γρήγορη παρατήρηση.

	Oil ($/Βαρέλι)	Oil (€/Βαρέλι)	Diesel Θέρμανσης	Diesel κινησης	Super(LRP)	Αμόλυβδη 100 οκτανίων	Αμόλυβδη 95 οκτανίων
Φεβ 11, 2011	85.58	63.28	0.82	1.43	1.69	1.80	1.61
Φεβ 18, 2011	86.20	63.26	0.83	1.44	1.69	1.80	1.62
Φεβ 25, 2011	97.89	71.13	0.85	1.45	1.70	1.80	1.64
Μαρ 04, 2011	104.42	74.82	0.87	1.47	1.72	1.82	1.66
Μαρ 11, 2011	101.16	73.45	0.89	1.49	1.73	1.83	1.68
Μαρ 18, 2011	101.42	71.78	0.90	1.50	1.73	1.83	1.67
Μαρ 25, 2011	105.40	74.67	0.90	1.50	1.73	1.83	1.66
Απρ 01, 2011	107.94	76.33	0.90	1.50	1.74	1.81	1.67
Απρ 08, 2011	112.79	78.32	0.91	1.51	1.75	1.81	1.69
Απρ 15, 2011	109.66	75.89	0.92	1.52	1.76	1.82	1.71
Απρ 22, 2011	112.29	77.00	0.92	1.52	1.76	1.83	1.71
Απρ 29, 2011	113.93	76.67	0.92	1.52	1.77	1.83	1.72
Μαϊ 06, 2011	97.18	65.50	0.92	1.52	1.78	1.84	1.72

Η ουσία είναι πως τον Φλεβάρη αγόραζαν με 71.13€ το βαρέλι και πούλαγαν αμόλυβδη στα 1,64€ το λίτρο, ενώ τρεις μήνες μετά αγόραζαν με 65.50€ το βαρέλι και πούλαγαν 1,72€ το λίτρο. Για να μην αναφερθώ στην Super LRP (που παίρνουν παπιά, βέσπες και παλιά αυτοκίνητα όπως το δικό μου) η οποία είναι σε σταθερή άνοδο. Για να δούμε τον επόμενο μήνα, θα πέσουν οι τιμές στα επίπεδα του Φεβρουαρίου;

"Βυθίσατε το ευρώ"

Η υιοθέτηση του ευρώ στην Ελλάδα έφερε απίστευτη ακρίβεια, και σε αυτό συνέβαλλαν πολλά. Δεν είμαι οικονομολόγος γιαυτό δεν θα μιλήσω για "δυνατότητες άσκησης νομισματικής πολιτικής" κλπ, θα πω μόνο τα αυταπόδεικτα:

• η ισοτιμία με την δραχμή από την αρχή ήταν τεχνητή και σε λάθος επίπεδο (μαγειρέματα της τότε κυβέρνησης).
• η κουτοπονηριά του εμπορικού κόσμου (μικρών-μεγάλων) να εκμεταλλευτεί το οπτικό εφέ δίνοντας στο 1,00 ευρώ εμπόρευμα αξίας 100 δραχμών (όχι 340 που είναι η ισοτιμία), πουλώντας δηλαδή σε τιμές τρεισήμισι φορές πάνω.
• η ψευτογκλαμουρια του νεοέλληνα ("ε μην μας πούνε και μίζερους"), που δεν μούντζωσε τον εμπορικό κόσμο αλλά δέχτηκε τις νέες τιμές αδιαπραγμάτευτα. Άσε που φτύσαμε όλα τα νομίσματα, και τα πενηντάλεπτα (= 120 δραχμές) σε τίποτα δεν είχαν την αξία του κατοστάρικου το οποίο αντικαθιστούσαν.
• η βιασύνη της κυβέρνησης να εξαφανίσει τη δραχμή (ερασιτεχνισμός ή κακόβουλη;). Δηλαδή τι θα άλλαζε αν έχοντας το ευρώ σαν νόμισμα αναφέρονταν οι τιμές ΚΑΙ σε δραχμές για μερικά χρόνια, μέχρι δηλαδή να εδραιωθεί η αξία του νέου νομίσματος στον κόσμο;

Με αυτά και άλλα όλοι ξέρουμε πως το ευρώ μας έκανε φτωχότερους. Έτσι σιγά-σιγά εμφανίζεται και εδώ (όπως έγινε στην Αργεντινή), η έννοια της ανταλλακτικής οικονομίας, και πλέον σε γειτονιές του Βόλου πληρώνουν με ΤΕΜ:

Ο Χρήστος Παπαϊωάννου παρακολουθεί τις συναλλαγές του µε ΤΕΜ στον φορητό του υπολογιστή. Είναι ένα από τα 200 µέλη του Δικτύου ανταλλαγής στη Μαγνησία που χρησιµοποιούν µια εναλλακτική µονάδα αντί του ευρώ... Δεν αλλάζει χέρια. Δεν τυπώνεται σε χάρτινη µορφή ούτε κόβεται σε νόµισµα. Οι κάτοχοί της όµως τη χρησιµοποιούν ως µέσο για να αγοράσουν και να πουλήσουν. Από το περασµένο καλοκαίρι, στις γειτονιές του Βόλου, οι συναλλαγές δεν γίνονται αποκλειστικά µε ευρώ. Η οικονοµική κρίση και η έλλειψη ρευστότητας γέννησαν ένα δίκτυο ανταλλαγών και µια νέα µονάδα: την ΤΕΜ... Ονοµάζεται Τοπική Εναλλακτική Μονάδα και, σύµφωνα µε τους δηµιουργούς της, έχει θεωρητικά ίση αξία µε το ευρώ, αλλά όχι την ίδια δύναµη κατανάλωσης έξω από το Δίκτυο. «Δεν είναι νόµισµα ούτε υπάρχει ανταγωνιστικά στο ευρώ. Είναι µια µονάδα που αντιπροσωπεύει την αξία των ανταλλαγών που κάνουµε µεταξύ µας», λέει ο κοινωνιολόγος Γιάννης Γρηγορίου, ένα από τα πρώτα µέλη του Δικτύου. Η ΤΕΜ χρησιµοποιείται στη Μαγνησία, στο Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης που ξεκίνησε τον περασµένο Ιούνιο.

 
Περισσότερα στο http://aliartos-city.blogspot.com/2011/05/blog-post_1655.html 

Στην Αργεντινή του ΔΝΤ η ιδέα δέχτηκε πολλές επιθέσεις, ίσως γιατί είναι ήταν ένα αγκάθι στο οικονομικό-φορολογικό-πολιτικό σύστημα, και τελικά κρίθηκε παράνομη (για λόγους δημόσιας υγείας!), όμως πολλοί θεωρούν ότι ήταν σωτήρια για την κοινωνία. Ενώ τα πάντα γύρω έχουν γίνει φούσκες που πάνω τους παίζεται τζόγος, ποιος μπορεί να κατηγορήσει μια επιστροφή των ανθρώπων στις ρίζες της οικονομίας;

  http://kenovouleftes.blogspot.com/

Η πτώση...

Δυστυχώς, ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς. 

Είναι και μια ενδιαφέρουσα Άνοιξη (και από μετεωρολογική άποψη). Αυτό, όπως είπε ένας φίλος, θα είναι καλό αν σώσει κανα δάσος το καλοκαίρι (που λεφτά για δασοπυροσβέστες;). Εκείνο που δεν αλλάζει είναι η μυρωδιά σαπίλας που μας περιέβαλε και μας περιβάλλει, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Κυριολεκτικά, γιατί στην πόλη μου ακόμα προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να διαχειριστούμε τα σκουπίδια μας, τα οποία σαπίζουν σε κάδους, παρασύρονται από τη βροχή, καταλήγουν σε παραλίες και θάλασσα.

Μεταφορικά, γιατί σαπίλα και αδικία εκκρίνουν και τα άλλα γλοιώδη "σκουπίδια" που μας απομυζούν τη ζωή.

Ο φίλος μου ο  Dominique Strauss-Kahn έχει κάτι προσωπικά προβληματάκια στην Αμερική. Αυτά, που μένει να αποδειχτούν κιόλας, είναι αδιάφορα. Αναρωτιέμαι όμως, τι προσόντα πρέπει να έχει ένας άνδρας, τι βιογραφικό, τι επιτεύγματα, τι κύρος ώστε, μεσήλικας πλέον, να αμείβεται ζώντας ως golden boy σε σουίτες των 3000$/βράδυ και απολαμβάνοντας τις υπηρεσίες που του πληρώνει το "ταμείο των φτωχών" (με δικά μου λεφτά από τόκους). Για τον Berlusconi ας πούμε πως το καταλαβαίνω. Ας πούμε ότι κέρδισε το δικαίωμα για τη ζωή που κάνει με το επιχειρηματικό του δαιμόνιο. Όχι ότι το πιστεύω αλλά ας το πούμε. Για όλους τους άλλους όμως που έχοντας λίγη η περισσότερη εξουσία ζουν όπως ζουν και κάνουν ότι κάνουν, αναρωτιέμαι. Σαν άνδρας το αναρωτιέμαι, γιατί δεν είμαι άμεμπτος, ζηλεύω. Ακόμα και αν πρόκειται για πλεκτάνη οικονομικοπολιτικών συμφερόντων, ζηλεύω γιατί στην χώρα μου την Ελλάδα ποτέ δεν θα γινόταν μια σύλληψη "ισχυρού" προσώπου, που να καιγόταν ή -μπιπ- ολόκληρο το ξενοδοχείο. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά.

Και τι άλλο θα δούμε θεέ μου...

http://kenovouleftes.blogspot.com/