...και όλο τα ίδια μένουν (χιλιετίες τώρα)

Με τα του Αριστοτέλη (και των "Πολιτικών" του) έχω ασχοληθεί και πάλι παλιότερα. Όμως ένα έξυπνο σχόλιο κάποιου ακροατή στην Ελληνοφρένεια μου τα ξαναθύμισε. Απίστευτο πόσο επίκαιρος ακούγεται.

- όταν γράφει το παρακάτω, νιώθω ότι αναφέρεται σε επενδυτές,τζογαδόρους,λαμόγια,μεγάλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς του κοπανιστού αέρα, και σωτήρες-δανειστές της χώρας:

"The most hated sort [of wealth-getting], and with the greatest reason, is usury, which makes a gain out of money itself, and not from the natural object of it. For money was intended to be used in exchange, but not to increase at interest. And this term interest, which means the birth of money from money, is applied to the breeding of money because the offspring resembles the parent. Wherefore of an modes of getting wealth this is the most unnatural."

Πηγή: http://classics.mit.edu/Aristotle/politics.1.one.html
Βλέπε επίσης: http://mobile.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_mc2_1_07/03/2006_147491

- όταν γράφει το παρακάτω νιώθω ότι αναφέρεται στη σημερινή πολιτική:

"Another art of the tyrant is to [...] impoverish his subjects; he thus provides against the maintenance of a guard by the citizen and the people, having to keep hard at work, are prevented from conspiring. The Pyramids of Egypt afford an example of this policy;"

Πηγή: http://classics.mit.edu/Aristotle/politics.5.five.html

Φτωχοποίηση με χορηγία των Τυράννων, Ελλάδα 2013. Όπου συνεχίζεται η απαξίωση της δουλειάς, της περιουσίας, και κάθε οικονομικής ή άλλης δραστηριότητας του τίμιου, δημιουργικού ανθρώπου σε αυτή τη μπουρδελοχώρα. Όπου οτιδήποτε περισσεύει από την λάσπη δέχεται άδικη επίθεση, πες το γραφειοκρατεία, νομοθεσίες "του ποδαριού", άδικες φορολογίες, αδιαφάνεια, αστάθεια, και τόσα άλλα, και σύντομα ισοπεδώνεται. Όπου η συνεχής επίθεση, τα καθημερινά χτυπήματα και οι αδικίες τον κάνουν ανίκανο να ανταπεξέλθει, και άρα αγωνίζεται απλώς να επιβιώσει με τις ελάχιστες, κατά το δυνατόν, απώλειες, αναβάλλοντας απλώς αυτό που υποσυνείδητα υποπτεύεται ως αναπόφευκτο. Ενώ ταυτόχρονα συνειδητά και πέραν κάθε αμφιβολίας γνωρίζει πως όλα αυτά δεν θίγουν όσους ήταν -και είναι- το πραγματικό πρόβλημα της κοινωνίας αυτής και της οικονομίας της. Πότε όμως να προλάβει να αντιδράσει; Και πώς; Και μαζί με ποιους;

Μετά κοντά 2400 χρόνια ωρίμανσης τίποτα δεν άλλαξε, όχι τουλάχιστον προς το καλύτερο, όπως θα έπρεπε. Παραμένουμε ίδια γίδια. Άξιοι της μοίρας και της μιζέριας μας.

Και επειδή είμασταν πάντα φίλοι της λαμογιάς... Στο παρακάτω μιλάει ο Πλούτος, στον Τίμωνα (μισάνθρωπος όπως κι εγώ) του Λουκιανού:

"Do you suppose I do find them? not much. I should scarcely have passed Aristides by, and gone to Hipponicus, Callias, and any number of other Athenians whose merits could have been valued in copper."

Για το ποίοι ήταν αυτοί οι Hipponicus και Callias, ψάξτε το, αρχίζοντας από την έκδοση του ΟΕΔΒ.

Πηγή: http://www.sacred-texts.com/cla/luc/wl1/wl111.htm

Καλύτερα να τα θεωρήσουμε όλα χαμένα. Αν δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα ίσως σώσουμε κάτι.


( Για μερικά ακόμα σύγχρονα Αριστοτελικά βλέπε: http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/06/blog-post_8613.html )

Χμμ...

Κάθε φορά που κάνω post σε αυτό το blog νιώθω όλο και περισσότερο Βασίλης Λεβέντης. Η Χάρρυ Κλύν... Γεια σου Ελλάδα με τα ωραία σου.

P.S....

Κάποιος ας γράψει ένα χρονικό της χώρας των μπαμπουίνων, των τζαμπατζίδων, των αμόρφωτων, των ανήθικων και των γιδιών. Κάποτε θα έχει αξία.

Δεν μπορώ άλλο Θανάση. Κάνε στάση. Ή ίσως...

VNN.

Ωδή στη Δημοκρατία ®

Ωδή στη «Δημοκρατία (R)»
(Κατάλληλο με γονική συναίνεση)

Εσείς τα φάγατε!
Εσείς τα φάγατε!
Εσείς και οι φίλοι σας,
    που τώρα τους μαλάκες κάνετε.
Όσο μασάγατε,
     εμείς κοιτάγαμε.
Αυτό το λάθος κάναμε,
    αυτό πληρώνουμε.
Ευκαιρίες ψάχνατε,
    για να πουλήσετε.
Τους σκλάβους σας,
    σε ξένα χέρια δίνετε.
Για να τα πιάσετε,
    να την βολέψετε.
Οι νταβατζηδες είσαστε,
    εμείς απλώς γαμιώμαστε.
Βρωμερά κομματόσκυλα,
    αγράμματοι, αδιόρθωτοι.
Ανάξιοι να υπάρχετε,
    χωρίς τη διαπλοκή και τις πλεκτάνες σας.
Εταιριών υποχείρια,
    ανωνύμων και ανεύθυνων.
Ζωές ανταλλάσσετε,
    με χρήμα MONOPOLY.
Ρουσφέτι, κατάχρηση
    προμήθεια, ψέματα.
Θέλετε κρέμασμα.
    Διαπόμπευση.
Τα μαντρωμένα πρόβατα,
    πότε εκπροσωπήσατε…
…αξιοπρέπεια κλέβοντας.
    Το μέλλον μου.
Το μέλλον μου.
Τις αξίες των φίλων μου.
Την αισιοδοξία μου.
Τη χώρα μου.
Η αθλιότητα νίκησε.
    Και κάθε αλήθεια σκότωσε.
Δημοκρατία, ΧΑ ΧΑ ΧΑ!
Εσείς την κόψατε,
πάνω στα μέτρα σας,
και την βιάσατε.
Και είστε περήφανοι.
Ατιμώρητοι.
Που έτσι τα φτιάξατε,
    κοκορευόσαστε.
Στα ίδια κόλπα,
    απ’το καιρό του Οθωνα.
Και αν αλλάξετε,
    ίδιους θα βάλετε.
Εντεταλμένοι εθναμύντορες.
    Ισοπεδώσατε.
Σαν βδέλλες ρουφήξατε.
    Να μην ξεχνιώμαστε!
Κοιτάω αλλού
    κι’ας είμαι Έλληνας,
με παππούδες που
    τα δύσκολα πολέμησαν.
Με θέλημα δικό μου
    σιγανά πατώ στη γη.
Αλλά πονάει το άδικο.
Φέρνει οργή.
Πληρώνω το χρέος σας.
Τις αδικίες σας.
Τα γαμισιάτικα.
Τις κοροϊδίες σας.
Στο νόμο υπάκουος,
    σαν το Σωκράτη.
Όμως στο όριο,
    κοντά έχω φτάσει.
Και κρύβω το όπλο μου.
Γιατί όταν το βλέπω,
ιδέες μου μπαίνουνε.
Τρελαίνομαι.
Τρελαίνομαι.

Δες το μικρονοικο, κομπλεξικο, κηφήνα.
ηλίθιο γομάρι, μικροτσουτσουνο, στραβάδι.
Άχρηστο για όλα – τι να κάνει;
Για εξουσία διψάει, σε κόμμα πάει.
Εκεί που κομματάρχης είναι ο θειός του,
και με χαρά την δυναστεία θα διαιωνίσει.
Και αυτόν εκεί τον έβαλε ο μπαμπάς του,
να διοικεί πριν μάθει να διαβάζει.
Μέσα στο κόμμα να μπορέσει να προκόψει.
Μέσα στο κόμμα, ότι τίμιο να πνίγει.
Μες στο κόμμα να μπορέσει να γαμήσει.
Μες στο κόμμα, να’χει φίλους κλέφτες.
(Τι να τις κάνεις τις υποδομές,
αν έχεις γλύφτες και υποκριτές;)
Το ένα χέρι νίβει τ’άλλο και τα δυό τους,
τα πάντα στην χώρα θα ελέγχουν.
Το τούρκικο μπαχτσίσι
    και την κομματική ταυτότητα,
θα κάνουν απαραίτητα
    για κάθε δραστηριότητα.
Θες δίκιο να σου δώσει δικαστήριο;
Θες κρεβάτι στο ιατρείο;
    Πας σε κόμμα.
Θες άδεια, προαγωγή, διπλώμα;
Πας σε κόμμα.
Τα εγγόνια σου θα ντρέπονται
    για τους προγόνους τους;
Τα  πρόβατα κατάλαβαν
    σε ποιών καζάνι βράζουνε;
Τα δικαιώματα βαρέθηκαν
    να τους πουλάς για εκδούλευση;
Για "δημοκρατία" σαν μιλάς
    νιώθουν αηδία στο στόμα τους;
Το ψέμα που τους φλόμονες
    θα το ξαναπιστέψουν;
Στο κόμμα πάλι θα πουλάς
    κάθε λογής ελπίδα;
O βασιλιάς είναι γυμνός,
    μπορείς να τον στολίσεις;
Στην διγλωσία είσαι καλός,
    πάλι θα τους τυλίξεις!
Άνθρωπος που άνθρωπο ζητά.
Κανείς δεν ζυγώνει.
Σκύλος που γαυγίζει.
Και δαγκώνει.
Απολίτιστη χώρα.
Ναρκωμένος μεσαίωνας.
Τα τούβλα επέπλευσαν.
Η βρώμα κυριάρχησε.
Διστοπίας αιχμάλωτος.
Σε online μαλάκυνση.
Το τίποτα φούσκωσε.
Τα πάντα για πούλημα.
Ανομούμενο μπουρδέλο.
Παλιόχαρτο Σύνταγμα.
Κοιτάζω γύρω μου,
στρίβω αλλού το βλέμμα μου.
Να με φοβόσαστε,
    γιατί σας βλέπω.
Και σαν Εγκέλαδος,
    θα σας γκρεμίσω.
Τον νου σας να χετε,
    να με φοβόσαστε.
Γιατί ξυπνάω.

Θα σας γαμίσω.

Και εσύ που πάντα με είχες για κοπάδι…

Τα αρχίδια μου θα πάρεις.

Είμαι ο Woodpecker και είμαι αμετανόητος ερασιτέχνης

Βυθίστε την μεσαία τάξη (ειδικά αν δεν φοροδιάφευγε)

(Τελικά το blogging είναι εθισμός - δεν το αφήνεις με τίποτα)

 Η παρακάτω επιστολή έρχεται από ένα φίλο. Ανήκει στην μεσαία τάξη. Πρέπει να εξοντωθεί πάραυτα.

Κατ’ αρχήν μια εισαγωγή. Πάντα προσπαθούσα να μην χρωστάω σε κανέναν, να μην έχω πάρε-δώσε με απατεώνες ή πολιτικά κόμματα, να μην κλέβω τη χώρα που κάποτε αγαπούσα και στην οποία κάποια στιγμή επέλεξα να επιστρέψω, καθώς πριν ζούσα στο εξωτερικό. Απλά περίμενα πως θα έρθει η ημέρα που ένα τέτοιο τρόπο σκέψης θα ενστερνίζονταν όλη η κοινωνία μου, χάριν δικαιοσύνης και προκοπής, και είτε με το καλό είτε με το άγριο. Αντίθετα εξακολουθώ να νιώθω ένας από τους ηλίθιους γραφικούς που αποτελούν  εξαίρεση.

Είμαι επιστήμονας με αρκετές δημοσιεύσεις και αναφορές, έχω αναπτύξει προϊόντα που ακόμα φέρνουν συνάλλαγμα στη χώρα, έχω εργαστεί στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα, αλλά και σαν ελεύθερος επαγγελματίας. Δραστηριοποιήθηκα στην ελεύθερη αγορά, και ποτέ δεν στηρίχτηκα σε ευρωπαϊκές ή άλλες επιδοτήσεις. Επίσης ποτέ δεν είχα «μαύρα» ή αφορολόγητα εισοδήματα, ούτε ένα ευρώ (ή δραχμή, ή δολάριο, ή οτιδήποτε), και πάντα πλήρωνα τους φόρους «που μου αντιστοιχούσαν» στην ώρα τους. Το έκανα ενώ ήξερα είμαι υπέρ-φορολογημένος, πως ζω στη χώρα της λαμογιάς και της φοροδιαφυγής, πως δίνω κάθε χρόνο απίστευτα ποσά χρημάτων σε φόρους (ντρεπόμουν να πω πόσο σε φίλους), και πως μετά δεν θα έμενε τίποτα για αποταμίευση ή κατανάλωση στον τραπεζικό λογαριασμό μου. Παρόλα αυτά τα έφερνα βόλτα με αξιοπρέπεια και καλή διάθεση. Αγαπούσα αυτή την χώρα και θεωρούσα πως τα "καλά" της είναι αυτά που δεν αγοράζονται.

Κάποια στιγμή (λίγο πριν την αρχή της κρίσης) παράτησα το ελεύθερο επάγγελμα ακριβώς λόγω της φορολογίας, Δεν άξιζε να διαπραγματευτώ μια δίκαιη αμοιβή με τους πελάτες μου όταν η φορολόγηση θα άγγιζε το 63% (40% εισόδημα + 23% ΦΠΑ). Πώς να ζητήσεις από τον πελάτη σου π.χ 50000€ αντί για –ας πούμε- 20000€  για ένα παραδοτέο που άξιζε τόσο ή και περισσοτερο, όταν μια τέτοια συμφωνία θα υπερδιπλασίαζε τις απαιτήσεις του πελάτη ενώ τα παραπάνω έσοδα θα ήταν 10-και-κάτι αντί για 30 χιλιάδες;

Αλλά τώρα όλα αυτά είναι παρελθόν. Αυτή την στιγμή είμαι «προνομιούχος κρατικοδίαιτος», μόνιμο διδακτικό προσωπικό σε ΑΕΙ άλλης πόλης από αυτή που κατάγομαι (άρα με τα σχετικά έξοδα που αντιστοιχούν περίπου στο μισό μισθό μου). Δυστυχώς ταυτόχρονα είμαι ένας πλούσιος κληρονόμος, "εκατομμυριούχος" σύμφωνα με το ελληνικό κράτος. Γιατί ως τέτοιον με φορολογεί. Κάπου στην αρχή της κρίσης κληρονόμησα κάποια οικόπεδα, θα γράψω περισσότερα για αυτά όταν μιλήσω για το ΦΑΠ παρακάτω. Εν τω μεταξύ ο μισθός μου είναι περίπου 1000€ το μήνα. Επιτρέψτε μου λοιπόν να ανάγω το πρόβλημα σε «μισθούς».

Το άλυτο πρόβλημα:

Όλο το 2012 έδινα περίπου τα μισά μου καθαρά ετήσια έσοδα σε φόρο κληρονομιάς, αποτέλεσμα είναι να ξεμείνω από αποταμιεύσεις, ενώ ακόμα χρωστάω περίπου 3 μισθούς για να ξεχρεώσω τον συγκεκριμένο φόρο. Κρατήστε λοιπόν, τρέχον σύνολο, 3 μισθούς σε φόρους για να δώσω σε 5 μήνες έως το Μάρτη 2014 (τότε είναι η τελευταία δόση για φόρους του 2013).

Εισόδημα. Καθώς το 2012 είχα έσοδα από ενοικίαση ενός ακινήτου, πρέπει να δώσω και άλλους περίπου 4 μισθούς (συν κοντά 1 μισθό για «Φόρο Αλληλεγγύης») σε φόρο εισοδήματος. Το πρόβλημα είναι ότι ο ενοικιαστής δεν έχει δώσει νοίκι από την αρχή του χρόνου έως σήμερα (Νοέμβριο 2013), έκανα υπομονή (καθώς και αυτός είχε χτυπηθεί από την κρίση) και μετά αναγκάστηκα να ακολουθήσω την νομική οδό. Με τις καθυστερήσεις κλπ, πέρασαν οι μήνες, ακόμα δεν έχει εκδικαστεί η υπόθεση, ο άνθρωπός δεν έχει πληρώσει ούτε το φόρο-χαράτσι το οποίο περιμένω να μου έρθει. (Παρεμπιπτόντως πέρσυ το ακίνητο είχε «χαράτσι» όσο περίπου ενάμιση νοίκι. Πως ακριβώς το ενοίκιο αυτό είναι εισόδημά μου και θα φορολογηθώ για αυτό την στιγμή που πήγε ήδη στην εφορία; Άλλη μία μάλλον ασήμαντη λεπτομέρεια που φαίνεται να ξέφυγε του Υπουργείου Οικονομικών). Η ουσία είναι πως το τρέχον σύνολο φόρων που καλούμαι να δώσω σε 5 μήνες είναι χοντρικά 3 + 4 + 2 (τα χαράτσια) = 9 μισθοί (και λίγα λέω).

Έρχεται και ο Φόρος Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) περίπου 4 μισθοί. Ετησίως! Για 3 χρόνια (2011-13). Θα εξηγήσω παρακάτω πως υπολογίστηκε αυτό το ποσό γιατί αυτό και αν έχει την παράνοιά του. Αλλά η ουσία είναι πως 3 ΦΑΠ x 4 μισθοί = 12 μισθοί. Σε 5 μήνες 12 μισθοί ΦΑΠ, ακόμα και αν ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, πάλι δεν θα έβγαινε! Αλλά με το τρέχον σύνολο να είναι 9 + 12 = 21 μισθοί που «χρωστάω» σε φόρους μέχρι το Μάρτη 2014 (στην καλύτερη περίπτωση) δεν είναι αδύνατον, είναι κωμικό!

Προσθέστε και τα τέλη κυκλοφορίας κλπ και το τελικό είναι πανω από 22 μισθούς που θα χρειαστώ σε ΆΜΕΣΟΥΣ φόρους μέχρι το Μάρτιο του 2014, δηλαδή τους επόμενους 5 μήνες. Κρίμα που εγώ όλη τη χρονιά θα πάρω μόνο 12 μισθούς, και με αυτούς θα πρέπει να φάω, να πληρώσω λογαριασμούς, πανάκριβα καύσιμα κλπ. ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ;

Είπα τέλη κυκλοφορίας και θυμήθηκα το υποτιθέμενο «πολυτελές» αυτοκίνητο μου των 1994cc πού όταν αγοράστηκε καινούργιο πριν 9 χρόνια στην τιμή των 23000€ (μάλλον φτηνό για πολυτελές) και που αν το πουλήσω τώρα ζήτημα είναι αν θα πάρω 3000€ (κανείς δεν τα αγοράζει λόγω των υπερογκων Τελών Κυκλοφορίας). Ούτε να το συντηρήσω, ούτε να το κυκλοφορήσω μπορώ, η εφορία με ξεζούμισε πέρσι και θέλει 22 μισθούς σε φόρους σε 5 μήνες. Παρόλα αυτά θα έχω και «Φόρο Πολυτελούς Διαβίωσης» είτε παραδώσω τις πινακίδες (όπως βέβαια θα κάνω) είτε όχι.

Τώρα για το ΦΑΠ. Όπως προανέφερα, είμαι εδώ και 2 χρόνια κληρονόμος, άρα ιδιοκτήτης 2 οικοπέδων και ενός καταστήματος. Κάθε ένα από τα τρία έχει «αξιολογηθεί» σε περίπου 300000€ αντικειμενική αξία (βέβαια με τιμές προ κρίσης, τιμές 2007 αν δεν κάνω λάθος, κάτι που είναι παράνομο αν όντως ο νόμος λέει πως πρέπει να επαναυπολογίζονται κάθε 2 χρόνια). Τότε η πραγματική τους αξία ήταν τόση αν όχι πολύ μεγαλύτερη. Προσθέστε λοιπόν και την αντικειμενική αξία της κατοικίας μου και είμαι «εκατομμυριούχος» σε ακίνητη περιουσία. Το πρόβλημά είναι πως τίποτα από αυτά δεν φέρνει εισόδημα. Το ένα ακίνητο που θα μπορούσε να δώσει κάτι μένει ανοίκιαστο (όπως τόσα άλλα, αφού κατέστρεψαν την αγορά), ενώ από τα οικόπεδα (που έτσι και αλλιώς δεν φέρνουν έσοδα), μόνο το ένα μπορεί να πουληθεί. Αλλά με την οικοδομή να φυτοζωεί, πως πουλάς ένα οικόπεδο μεγάλης αξίας χωρίς να το «σκοτώσεις» σε κάποιο «κυνηγό ευκαιριών» ίσα για να πληρώσεις τους φόρους και τελικά να χάσεις ακόμα περισσότερα; Και ακόμα περισσότερο, γιατί να το πουλήσεις; Εσύ τα έφαγες;

Το άλλο οικόπεδο είναι το καλύτερο από όλα. Αγορασμένο από τον κάποτε-πρόσφυγα προκομμένο παππού μου προπολεμικά. Εδώ και 25 χρόνια η Αρχαιολογική Υπηρεσία θέτει εμπόδια στο να χτιστεί (εδώ και 5 χρόνια είναι πάλι σε αναστολή εργασιών) το Δημόσιο το έχει πρακτικά παρακρατήσει χωρίς καμία αποζημίωση ενώ η πλευρά μας αυτά τα 25 χρόνια έχει χάσει εκατομμύρια σε διαφυγόντα κέρδη, απώλεια περιουσίας, και έξοδα, χωρίς καμία αποζημίωση. Ίσως γιατί δεν πληρώσαμε "γρηγορόσημο", ποιός ξέρει. Το «κερασάκι στην τούρτα» είναι πως σύμφωνα με το νόμο, στην περίπτωση αναστολής εργασιών (και άρα ενώ -έστω προσωρινά, για μερικές δεκαετίες γραφειοκρατίας- έχεις χάσει τον έλεγχο της περιουσίας σου χωρίς να αποζημιωθείς για αυτό) καλείσαι να πληρώσεις ΦΑΠ για το 90% της αξίας της.

Ο διακανονισμός τώρα. Είναι μια λύση. Με επιτόκιο κοντά στο 9% για 12 (αντί 5) μηνιαίες δόσεις. Ευκαιρία! Δηλαδή μόνο για να πω ότι θα τα πληρώσω σε 12 αντί για 5 μήνες χάνω ακόμα ένα μισθό σε προσαυξήσεις (πάμε στους 23 μισθούς σε φόρους, πληρωτέους σε 12 μηνιαίες δόσεις) ενώ θα πρέπει να καταθέτω στην εφορία κοντά 1-μιση μισθούς κάθε μήνα (έχω ήδη αποπληρώσει όσο μέρος από τους φόρους που περιγράφω μπόρεσα) για όλο το 2014 για να ξεχρεώσω τους φόρους του 2013, ενώ ταυτόχρονα θα έρχονται και οι νέοι φόροι του 2014. Χωρίς βέβαια να χαλάω τίποτα για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Ε, δε βαριέσαι, γιατί να τρώω; Ενδιαφέρον, αλλά μάλλον αδύνατον.

Συγνώμη για το μακροσκελές κείμενο αλλά δυστυχώς είχα προκομμένους προγόνους: ένα παππού πρόσφυγα από τον Πόντο (με τον δικό του πατέρα Εθνομάρτυρα), μια γιαγιά μετανάστρια (που το πατρικό της ισοπεδώθηκε από τους Γερμανούς για αυτή την πουτάνα τη χώρα), και πατέρα εργασιομανή αυτοδημιούργητο. Αυτοί πέρασαν στον απόγονο (σε εμένα) μια ακίνητη περιουσία, όχι αμελητέα αλλά ούτε και τεράστια. Μόνο που ο απόγονος τους βγήκε αγαθός και αντί να φοροδιαφεύγει, να κλέβει, και να μαζεύει καβάτζα το χρήμα (ενώ μπορούσε) πήγαινε και πλήρωνε φόρους. Πάρτα τώρα απόγονε, που χάλαγες την πιάτσα.


Δεν θεωρώ καν τον εαυτό μου πλούσιο, παρόλα αυτά κανονικά θα έπρεπε να φοβάμαι μην πάω φυλακή για χρέη στο δημόσιο. Εγώ ένας από τους πλέον τίμιους φορολογούμενος στην Ελλάδα ever! Και ενώ γύρω μου η απάτη και η φοροδιαφυγή συνεχίζεται και κανείς δεν ενοχλείται. Άρε Ελλαδάρα είσαι μια σκατούλα χώρα, ένα τίποτα με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου, εκπορνεύτηκες ολοκληρωτικά χάριν του κάθε πολιτικάντη και των φίλων τους, και παρόλα αυτά ΔΕΝ ΕΜΑΘΕΣ ΤΙΠΟΤΑ! 

Από αύριο και μετά από τόσα χρόνια ως πραγματικά υποδειγματικός φορολογούμενος (=μαλάκας στην ελλάδαρα της μικρής και μεγάλης απάτης), ξεκινάω να χρωστάω στην Εφορία για πρώτη φορά στη ζωή μου. Παύση πληρωμών. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς γιατί δεν έχω, τα πήραν όλα. Και δεν με νοιάζει. Σε αυτή την χώρα -τέτοια που την καταντήσατε συνέλληνες- δεν χρωστάω απολύτως τίποτα.