Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

Δεν Πληρώνω (άλλο...)

Το παρακάτω έφτασε ΚΑΙ μέσω email. Δείτε το όμως εδώ: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ -ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ  1 - 0. Δεν μπορώ να ξέρω αν όσα γράφει είναι σωστά, άλλα είναι χαρακτηριστικό θυμού που συσσωρεύεται, έστω και αν αυτός εκφράζεται τελικά στο χιούμορ που ευτυχώς, ακόμα μοιραζόμαστε.

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Η πληροφορία δεν είναι γνώση (συνέχεια)

Η περιοχή της Β. Αφρικής και του Περσικού ζει ένα domino effect. Μετά την Αίγυπτο, τώρα το Μπαχρέιν, και η Λιβύη. Κοινωνίες του αραβικού κόσμου με μεγάλη και ένδοξη ιστορίας, οι πολίτες των οποίων φαίνεται να παλεύουν για μια αλλαγή προς το καλύτερο. Παραμένω καχύποπτος για το "ξαφνικό" του πράγματος, ελπίζοντας πως απλώς ωρίμασε η ανάγκη για περισσότερη δημοκρατία, και δεν θα πέσουν από τη Σκύλλα σε κάποια άλλη Χάρυβδη. Μια κουτσουρεμένη δημοκρατία σαν την δική μας ίσως να είναι για αυτούς πραγματική πρόοδος και ικανοποιητικό επίτευγμα. Εύχομαι να πετύχουν ακόμα περισσότερα, πραγματική ελευθερία, ισονομία, δικαιοσύνη, χωρίς κρυφούς τυράννους και τυραννίσκους. Άλλα θα τα καταφέρουν; Η περιοχή τους (που είναι και δική μας) ευνοεί τον απολυταρχισμό. Ίσως φταίει το αποικιοκρατικό παρελθόν, οι πλούσιοι πόροι, η στρατηγική θέση, τα συμφέροντα κλπ. Ίσως οι θρησκείες της περιοχής, ιουδαϊσμός, χριστιανισμός, ισλάμ, που και οι τρεις  αφέθηκαν να συνδυαστούν με την αρχαία ιρανική ιδέα περί βασιλείας δίνοντας στον θεσμό θεϊκή προστασία. Ο Μέγας Αλέξανδρος το εφάρμοσε, αν και μεγαλωμένος δίπλα στον Αριστοτέλη. Στις χριστιανικές μοναρχίες, έγινε εξουσία «ελέω θεού». Όμως και στο ισλάμ καταγράφεται μια φοβία απέναντι σε εξεγέρσεις προς το καθεστώς που μπορεί να επιφέρουν την αναρχία [βλ.εδώ]. Εξάλλου ακόμα και ένας τύραννος κάνει μικρό κακό σε μια κοινωνία χωρίς αρετές, όπως λέει και ο Ghazali: "the tyranny of a sultan for a hundred years causes less damage than one year's tyranny exerted by the subjects against each other".  Και στο Ισλάμ, η εξουσία είχε επιλεχθεί από το θεό. Οι δικές μας κοινωνίες απομακρύνθηκαν από τη θρησκεία, και σιγά-σιγά ξεφεύγουν από αυτά. Άραγε παραμένει ακόμα κάπου κρυμμένη η μνήμη του ηγεμόνα ως αντιπρόσωπου του Θεού, με εξ' άνωθεν δοσμένες αξιώσεις για υπακοή; Άραγε είναι αυτό μια ιδιότητα που μοιράζονται τα πρώην μέλη της οθωμανικής αυτοκρατορίας; Γιατί για "χώρα που γέννησε την ελεύθερη σκέψη και την δημοκρατία", μάλλον αντιμετωπίζουμε την δημόσια διοίκηση μας με υπερβολική μοιρολατρία.