Τρελής ιδέας #1 συνέχεια.

...στης εξουσίας τους χώρους, στα μάταια έργα, τα μάταια λόγια, τα χάρτινα προσχήματα, τον απόηχο της βρωμιάς, τι γυρεύεις; Φύγε!... [Ρ.Α]

Προφανώς όταν λες κάτι σοβαρό δεν πρέπει να κάνεις χιούμορ.

Στο πρώτο μου post έγραφα για την ιδέα της δημιουργίας ενός κόμματος που θα έχει στόχο να κρατά κάποιες κενές έδρες στη βουλή. Αστειευόμενος το ονόμασα δ.ε.η.Ε, μειώνοντας έτσι αρκετά την έμφαση στην ιδέα (αφήστε που πριν είχα σκεφτεί να το ονομάσω κ.κ.ε.Ε – κόμμα κενών εδρών Ελλάδος – και να αστειευτώ για την συνωνυμία).

Όμως η ουσία είναι πώς χρόνια τώρα τα κόμματα φρόντισαν να συσσωρεύσουν έλεγχο, και να αποχτήσουν τεράστια δύναμη αποφάσεων, σε κάθε επίπεδο. Σαν γιγάντιες απάτες πυραμίδας, αρμέγουν την μικρή μας χώρα. Μια πυραμίδα μοιράσματος δύναμης κάθε μορφής, από τα μεγάλα (διαχείριση επενδύσεων σε εθνικό επιπέδου) έως και τα μικρά (ποιος θα νοσηλευτεί/προσληφθεί/δικαιωθεί σωστά). Και αυτό το μοντέλο τα ίδια το καλλιεργούν, έχοντας «και το καρπούζι και το μαχαίρι», ένα μοντέλο που διαχειρίζεται τα πάντα. Και βέλτιστο για αυτά είναι να μπορούν να δημιουργήσουν αυτόνομες κυβερνήσεις πλειοψηφίας. Σήμερα οι κυβερνήσεις μας για να είναι αυτόνομες υποβοηθούνται από το εκλογικό σύστημα. Και έτσι το εκάστοτε κομματικοποιημένο 30% (και αν, πλέον, είναι τόσο) του πληθυσμού ψηφίζει ποιος θα είναι ο γενικός δερβέναγας των πάντων. Κομματική πειθαρχία, ασυλία, κατάχρηση κλπ ολοκληρώνουν την άσχημη εικόνα. Αν αναρωτιέστε, είναι αυτό δημοκρατία, τα ξέρετε. Και όχι, δεν είναι.

Η ιδέα λοιπόν είναι απλή.

Μαζευόμαστε μερικοί «τρελοί» και φτιάχνουμε ένα κόμμα, που να εκπροσωπεί την «χαμένη» ψήφο, την άκυρη, την αποχή. Συμφωνούμε να μην συμμετέχουμε, ούτε να πληρωνόμαστε, ούτε να πουλάμε ιδεολογία, απλά να απέχουμε, από κάθε βουλευτική δραστηριότητα δεσμεύοντας όμως τυχόν έδρες που θα πάρουμε, και μειώνοντας λίγο τη δύναμη των μεγάλων.

Βέβαια...

Τι λέτε;

Τρελή ιδέα 1.

Αρχίζω αυτό το blog με την πρώτη από μια σειρά από περίεργες ιδέες. Το γενικότερο θέμα είναι «τρελές ιδέες που θα μπορούσαν να αλλάξουν κάτι, και λόγοι που δεν μπορούμε να τις υλοποιήσουμε (αν υπαρχουν)». Η συνεισφορά με δικές σας ιδέες είναι καλοδεχούμενη. Όπως και η κριτική, που είναι κάτι περισσότερο: απαραίτητη.

Θέμα: η Δημο(?)κρατία.

Στόχος: Ορθότερη αντιπροσώπευση του εκλογικού σώματος των Ελλήνων στο Κοινοβούλιο.

Ιδέα: Η δημιουργία ενός νέου πολιτικού κόμματος.

Σχόλιο: Αυτή είναι μία ιδεαλιστική πρόταση με πολλά προβλήματα υλοποίησης. Δυστυχώς απαιτεί τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού κόμματος(*). Δεν έχω την παραμικρή ιδέα πόσο εύκολο είναι αυτό.

Στης βουλής τα έδρανα…

Ας δούμε λοιπόν το παραμύθι:

δ.ε.η.Ε (δεν είμαστε ηλίθιοι Ελλάδος)

Το δ.ε.η.Ε είναι το νέο πολιτικό κόμμα που ζητά την ψήφο σας.

Ονομάστηκε δ.ε.η.Ε ώστε να το θυμόσαστε όταν θα πάτε να ψηφίσετε. Αν δεν ζείτε σε αχυρώνα τότε, τι στο καλό, την ΔΕΗ την ξέρετε. Και έχω την εντύπωση πως μερικοί από εσάς (δεν λέω ονόματα) ψηφίζετε «ότι σας θυμηθεί»

Έχει ως στόχο να μπει στην Βουλή, και αφού μπει, αμέσως μετά, να βγει.

Οι «βουλευτές» του δ.ε.η.Ε συμφωνούν και δεσμεύονται ηθικώς και εγγράφως (με «ποινή» άμεσης διαγραφής από το «κόμμα») να:

(α) Μην συμμετέχουν σε καμία διαδικασία του Ελληνικού Κοινοβουλίου (απόφαση, συνεδρίαση, ψηφοφορία, επιτροπή, κλπ).

(β) να κρατούν τις έδρες τους συνεχώς κενές, απλά να δεσμεύουν μερικές βουλευτικές έδρες στο Κοινοβούλιο που έτσι και αλλιώς αντιστοιχούν στους ψηφοφόρους που διαλέγουν αποχή, άκυρο, ή ότι άλλο σήμερα δεν εκπροσωπείται.

(γ) Μην δεχτούν καμία αμοιβή που σχετίζεται με την «βουλευτική» τους ιδιότητα. Αν αυτό απαιτείται από νόμο, κάθε αμοιβή ή προνόμιο να γίνεται δωρεά στο Ελληνικό Κράτος.

(δ) Να μην βγαίνουν σε κανάλια κλπ.

Συνοπτικά: Να μην έχουν πολιτική δραστηριότητα και να μην επιβαρύνουν τον πολίτη.

Δυστυχώς χρειάζεται να βρεθούν εθελοντές να γίνουν υποψήφιοι «βουλευτές». Και στην Ελλάδα, εθελοντές που θα βάλουν το όνομά τους στο ψηφοδέλτιο ενός τέτοιου «κόμματος» που ουσιαστικά εκπροσωπεί τον διαμαρτυρόμενο πολίτη, εθελοντές χωρίς δύναμη ή άλλα οφέλη, που το κάνουν απλά για την σωστότερη αντιπροσώπευση του «εκλογικού σώματος», μάλλον δύσκολο να βρεθούν. Επιπρόσθετα θα πρέπει να μην έχουν να χάσουν τίποτα από την πολιτική τους αυτή θέση (δύσκολο σε μια χώρα που τα κόμματα «λύνουν και δένουν» τα πάντα), και να μπορούν βιοποριστικά να ξεπεράσουν τα οικονομικά εμπόδια που θέτει το ασυμβίβαστο της θέσης του «βουλευτή» που, στην περίπτωσή τους, θα είναι μια μη-αμειβόμενη θέση.

Επίσης υπάρχει το πρόβλημα πως ίσως οι μικρότεροι χάσουν κάποιους ψήφους διαμαρτυρίας.

Αλλά για σκεφτείτε το…

Υστερόγραφο (το οποίο προσθέτω πολύ αργότερα, στις 4 Οκτ. 2010): 

Site με "ίσως-τρελές-ίσως-όχι-και-τόσο-τρελές" ιδέες, για τεχνικά κυρίως θέματα, υπάρχει ήδη. 

Είναι το http://www.halfbakery.com/