Θα σας εξαφανίσομεν...

Μια υγιής μεσαία τάξη, που να επιτρέπει "life, liberty, and the pursuit of happiness", ήταν βασικό συστατικό της συνταγής των δυτικού-τύπου οικονομιών-κρατών.  Μια τέτοια συνταγή εφαρμόζουμε με αξιοσημείωτη αποτυχία εδώ και χρόνια.

Όμως στην δική μας παραλλαγή, η σχέση του απλού, τίμιου, μη-διαπλεκόμενου,  οπαδού της κοινής λογικής και του κοινού περί-δικαίου αισθήματος,  παραγωγικού, κάπως μορφωμένου, μικρού και μεσαίου πολίτη (που παρακάτω για συντομία θα αποκαλείται Θύμα), με τους πολιτικούς "αντιπροσώπους" του (που παρακάτω για συντομία θα αποκαλούνται Θύτες), μοιάζει να είναι η παρακάτω: οι Θύτες έχουν μοναδικό στόχο "να εξαφανίσουν" τα Θύματα. "Θα σας εξαφανίσομεν..." που λέει και ο αθάνατος "Μαυρογιαλούρος".

Ακρίβεια, ανασφάλεια, εχθρικό κράτος, έλλειψη δικαιοσύνης, υποδομών, περίθαλψης. Φτωχή παιδεία που φυτοζωεί μέσα στην απόλυτη αδιαφορία για την ποιότητα των μελών την κοινωνίας, αφού και η κοινωνία των πολιτών είναι μια αδιάφορη έννοια σε μια οικονομία-κράτος.

Μετά έρχεται το απόλυτο μπάχαλο της νομοθεσίας που, αλλάζοντας σε καθημερινή βάση, μεταβάλλει συνεχώς τους κανόνες του παιχνιδιού, τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια του Θύματος, και εθίζει το Θύμα στην συνεχή παρακολούθηση δελτίων ειδήσεων, να μάθει τι του ξημερώνει, ποιο είναι το σημερινό «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των ντόπιων και ξένων Θυτών.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο Θύτης, ο "άχρηστος πολιτικός", αυτός ίσως είναι απλώς όργανο. Και δυστυχώς η λύση δεν είναι απλά να τους διώξουμε και να αδειάσουμε την βουλή.  Ίσως κάτι τέτοιο να περάσει ένα μήνυμα στη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν είναι η λύση (δύσκολο πράγμα να το παραδέχεται ένα blog που συνδέεται με τους Κενοβουλευτές).

Το πραγματικό πρόβλημα είναι πως, στη τσιχλόφουσκα-με-γεύση-φράουλα που είναι η Ελλάδα, το προαναφερθέν Θύμα είναι άχρηστο, απαξιωμένο, εύκολα το πουλάς ή το εξαφανίζεις. Το χρήμα, η αξία, που μπορεί να προσφέρει το Θύμα στο σύστημα δεν είναι τίποτα. Ο πήχης είναι ψηλά, και τον έβαλε εκεί η μεγάλη βιομηχανία που στήριξε και στηρίζει την οικονομία της χώρας, αυτή του μαύρου και γκρίζου χρήματος, της λαμογιάς, της μαφίας, της διαπλοκής, της παρανομίας, της παραοικονομίας, κοκ. Εκεί είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας, το Θύμα είναι "ραπανάκια για την όρεξη". Γιατί, όπως είπε και ο Γ.Σουρής:

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
Να 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Να 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!

Αν δεν αλλάξει σύντομα το Θύμα καλά κάνει και περιμένει το τέλος του χωρίς να έχει αξιώσεις για κάτι καλύτερο. Ποιος ξέρει, ίσως αναγνωρίζοντας πως τόσα χρόνια δεν είναι Έλληνας αλλά Αιγύπτιος, να αλλάξει.

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Siemens

Τι βγήκε τελικά από το πόρισμα; φοβάμαι πως μάλλον πάλι το γνωστό ρητό: "κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει" επιβεβαιώνεται.

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Η πληροφορία δεν είναι γνώση.

Πως να καταλάβω; Τυνησία, Αίγυπτος,  Αλβανία, Αλγερία, Λίβανος, ακόμα και Ιρλανδία. Πολλά συμβαίνουν ταυτόχρονα, αρκετά από αυτά εδώ γύρω, στη γειτονιά μας. Λαϊκοί  επαναστάτες ή πιόνια μιας νέας εξουσίας; Αγανακτισμένοι πολίτες ή εκφραστές συμφερόντων; Αγώνας για δικαιοσύνη και ελευθερία ή για έλεγχο του LPG; Πως να καταλάβω από τις περιγραφές; Το μεγαλύτερο επίτευγμά μας, τον γραπτό λόγο, τις λέξεις, δεν το αντέξαμε. Αιώνες τώρα βεβηλώνουμε, χαράζοντας πάνω στις λέξεις άλλα νοήματα, παραμορφώνοντας μόνιμα τα νοήματα, τις ιδέες, τις αρχές, ακυρώνοντας τη γλώσσα ως εργαλείο μετάδοσης γνώσης, εμπειρίας, επιχειρημάτων. Το άσπρο αργά έγινε μαύρο. Έτσι, παραμένουμε μπουλούκια, κοπάδια ζώων σε σύγχυση, χωρίς ελπίδα βελτίωσης. Τίποτα, μόνο αυτό μπορώ να πω και να καταλάβω. Ας μείνω λοιπόν με τις εικόνες.

Ο εχθρός και ο αντίπαλος

Ακούς κάτι και αφήνει μια πικρή γεύση. Πριν μέρες άκουσα μια δήλωση του κ. Σαμαρά.
Ακόμα δεν έμαθαν τίποτα. Κάποιες όμορφες ατάκες όπως:

"Μόνος εχθρός μας, οι κακές συνήθειες του παρελθόντος, τα “στρογγυλεμένα λόγια” και – κυρίως – η εσωστρέφεια."

Αλλά, όπως λέει η έκφαση, "θέλει η ...να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει". Λίγο μετά έρχεται η φράση:

"Αυτήν τη στιγμή οι αντίπαλοί μας, μας υπολογίζουν περισσότερο από κάθε άλλη φορά και ανησυχούν από την άνοδό μας. "

Συγνώμη δηλαδή αλλά για ξεκαθαρίστε ποιος είναι ο εχθρός σας τελικά κ. επαγγελματία πολιτικέ. Εμείς οι υπόλοιποι μάλλον χεστήκαμε (συγνώμη κιόλας) για το ποιος από εσάς θα κυβερνάει. Ο δικός μας εχθρός είστε εσείς, τα κόμματά σας, τα κεφάλαια που σας στηρίζουν, και κυρίως η ελληνική πραγματικότητα στην οποία εσείς μας καταδικάσατε. Και αν αυτό πριν λίγα χρόνια θα ήταν σχόλιο ενός γραφικού απογοητευμένου Έλληνα, τώρα τέτοια λένε όλοι οι Έλληνες και είναι λόγια σχεδόν τετριμμένα και βαρετά. Το κατάλαβαν όλοι, αλλά προφανώς όχι εσείς και οι "αντίπαλοί" σας.

 Φιλικά,
http://kenovouleftes.blogspot.com/