... ή "μήπως είναι καλύτερα να μην ξέρω;"
Αφήνω για λίγο την Νέα Οικονομία (στην οποία εξάλλου αναφέρθηκα στα δύο προηγούμενα posts) και καταπιάνομαι με κάτι ποιο κοντά στην Πραγματική Οικονομία, των εσόδων, των φόρων, και των επενδύσεων.
Αφορμή για αυτό μου έδωσε η νέα(;) υπηρεσία η οποία παρέχεται από το Υπουργείο Οικονομικών σε όσους φορολογούμενους καταθέτουν ηλεκτρονικά την δήλωση εισοδήματος τους. Μαζί με την εκκαθάριση, ο φορολογούμενος παίρνει και ένα έγγραφο που περιγράφει τους τελικούς αποδέκτες των φόρων.
Δηλαδή που θα επενδυθούν τα λεφτά του.
Ενδιαφέρον και μπράβο (το λέω ειλικρινά)! Όμως, μήπως τελικά είναι καλύτερα να μην ξέρει;
Διαβάζω (και παραθέτω) ένα τέτοιο έγγραφο και με απέραντη εθνική υπερήφανα φωνάζω "Εύγε!" για το είδος των επενδύσεων που θα γίνουν:
2046€ (ή 26%) για Συντάξεις, ηλίθιε φορολογούμενε. Εσύ που δεν θα πάρεις ποτέ σύνταξη. Που πληρώνεις ήδη το ταμείο σου κάθε μήνα για το σκοπό αυτό. Ε, εντάξει, τα λεφτά των ταμείων τα φάγανε κάτι λαμόγια πριν μερικά χρόνια (ποτέ δεν έμαθες το πώς- ποιος-και-τι), όμως αυτά έχει η ζωή. Οπότε, δίκαιο και μπράβο!
1552€ (ή 20%) για Τόκους. Εσύ, ηλίθιε φορολογούμενε, δεν φρόντιζες πάντα να μην χρωστάς; Θέλεις δηλαδή η χώρα σου να είναι ασυνεπής; Πήραμε κάποια δανειάκια, έπρεπε να στηριχτούν τόσα υπέροχα πολιτικά κόμματα, φίλοι, τράπεζες κλπ. Δεν στο είπαν να μην σε στενοχωρήσουν και μας πάθεις τίποτα. Άσε που μπορεί να μην συμφωνούσες με τους όρους -ή τους λόγους- και να χαλάγαμε τις καρδιές μας. Όμως ότι έγινε-έγινε, να μην πληρωθούν τουλάχιστον οι τόκοι; Δεν είπαμε να ξεχρεώσουμε κιόλας! Αμάν!
- Τι; Είναι πολλά; Ναι αλλά από την άλλη μεριά δες πόση οικονομία θα γίνει αλλού. Για παράδειγμα:
306€ (ή 4%) για Υποδομές και Μεταφορές. Αχ οι υποδομές και οι μεταφορές… Τι να πει κανείς για τις υπέροχες υποδομές της χώρας, τους άψογους δρόμους, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τους σιδηροδρόμους. Όλα τέλεια. Άρα δεν χρειάζονται άλλα λεφτά. Ως γνωστόν, έχουν ήδη κατασκευαστεί πλήρως και λειτουργούν με άψογο τρόπο οι σταθμοί διοδίων εθνικών οδών. Εντάξει, ίσως να μην κατασκευαστούν ποτέ οι ίδιες οι εθνικές οδοί, αλλά οι σταθμοί λειτουργούν και παρέχουν ανελλιπώς τις υπηρεσίες τους στους ιδιώτες επενδυτές. Και όλα αυτά, όπως είναι προφανές, με ελάχιστο κόστος και τεράστια εξοικονόμηση χρημάτων. Αλλά εσύ όλο παραπονιέσαι, γκρινιάρη φορολογούμενε!
71€ (ή κάτι λιγότερο από 1%) για Δικαιοσύνη. Φτάνουν, αφού και αλλιώς, άμα δεν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη δεν πρόκειται να δικαιωθείς σε αυτή τη χώρα. Άσε που άμα είχες δικαιοσύνη μπορεί να γινόταν καμιά ζημία και να γινόταν γνωστά αυτά τα πώς-ποιος-και-τι που λέγαμε παραπάνω. Εύγε, 71€ και πολλά είναι.
55€ (ή μιάμιση κούτα τσιγάρα) για Περιβάλλον. Είμαστε και θα είμαστε πάντα μια χώρα πρασίνου, πράσινης ανάπτυξης, πράσινου ήλιου και πράσινων αλόγων. Το περιβάλλον είναι προτεραιότητα-νούμερο-1, όπως εξάλλου φαίνεται από το καταπληκτικό ποσό των 55€ από τα 7840€ που θα επενδυθούν στο περιβάλλον. Στο πράσινο. Ποσό ικανό για να καλυφθούν οι πραγματικοί περιβαλλοντολογικοί στόχοι της χώρας, όπως η διατήρηση των αυθαίρετων χωματερών, η απόρριψη αποβλήτων όπου να ναι, η καταπάτηση προστατευόμενων περιοχών κλπ. Όλα αυτά είναι τζάμπα, άρα 55€ και φτάνουν και περισσεύουν. Ορθόν και σοφόν!
Ας ξεχάσω καλύτερα πως το διάβασα, μήπως και κοιμηθώ το βράδυ. Τελικά ήταν καλύτερα να μην ξέρω!
Υ.Γ. Έχω γράψει και παλιότερα πως είμαι ένας «προνομιούχος». Έχω (ακόμα) εργασία. Έχω (ακόμα) κάποια έσοδα. Μάλιστα έχοντας συμβάλει (έστω σε μικρό βαθμό) στις εξαγωγές τις χώρας με προϊόντα που έχω δημιουργήσει και πωλούνται στο εξωτερικό, νιώθω περήφανος πως έφερα και λίγο συνάλλαγμα στην χώρα. «Δυστυχώς» όμως ανήκω στην κατηγορία αυτών των Ελλήνων Β’ διαλογής, που δεν έχουν ούτε κρυφά έσοδα, ούτε μίζες κλπ. Ότι παίρνω (και ΔΕΝ παίρνω, όπως θα εξηγήσω παρακάτω) τα δηλώνω, με ειλικρίνεια, κάθε χρόνο από την πρώτη μέρα που εργάζομαι. Έκτοτε, επίσης κάθε χρόνο, πληρώνω σοβαρότατα ποσά (χαριτολογώντας λέω «το αντίστοιχο ενός μικρού αυτοκίνητου») σε φόρο εισοδήματος. Φέτος ομολογουμένως λιγότερα από ποτέ, αλλά σε κάθε περίπτωση μετά τους φόρους σπάνια μου μένει έστω μια δεκάρα στην τράπεζα (το ρεκόρ νομίζω ήταν όταν μου έμειναν 30€, πολλά χρόνια πριν). Για αποταμίευση ούτε λόγος. Και δεν νομίζω πως ζω τόσο έκλυτο και σπάταλο βίο που να δικαιολογεί τέτοιο χάλι. Απλά πληρώνω το ότι είμαι ειλικρινής. Τα τελευταία χρόνια το να μαζέψω τα χρήματα για να πληρώσω φόρους έχει καταντήσει άθλος. Φέτος φαντάζει απλά αδύνατον. Βλέπεις, τα χρήματα που καταγράφονται ως έσοδα στην φορολογική μου δήλωση είναι και αυτά σε μεγάλο βαθμό ΑΕΡΑΣ. Καθώς η πραγματική οικονομία «έκατσε» εντελώς, και η φούσκα της δυνατής Ελληνικής ανάπτυξης έσκασε, η ύφεση έδωσε την απόλυτη δικαιολογία για ασυνέπεια στις ιδιωτικές συναλλαγές, ασυνέπεια που οφείλεται άλλες φορές σε πραγματικά αίτια και άλλες όχι. Καθώς οι άλλοι σου χρωστάνε, σε λίγο χρωστάς και εσύ σε άλλους. Φαύλος κύκλος που παρασύρει τους πάντες, «νοικοκύρηδες» και απατεώνες. Για τους τελευταίους, τους αεριτζήδες, αυτοι ξεσαλώνουν καθώς πλέον δεν διαφέρουν από τους συνεπείς. Ρευστό χρήμα δεν κυκλοφορεί,οι μεταχρονολογημένες επιταγές πάνε σύννεφο, οι ακάλυπτες σπάνε ρεκόρ. Τα «έσοδα» μου είναι σε μεγάλο βαθμό χρήματα που ευελπιστώ πως ίσως πάρω κάποτε στο μέλλον (η ελπίδα πεθαίνει τελευταία), χρέη προς εμένα, όχι ρευστό. Έως τότε με τι θα καλύψω τους φόρους που πρέπει να πληρωθούν εδώ-και-τώρα; Μάλλον ήρθε η ώρα να μάθω και εγώ να χρωστάω ή να κλέβω το Ελληνικό Κράτος και όχι μόνον.

1 σχόλιο:
Είναι ένα απ' τα αγαπημένα μου...
Οι μοιραίοι - Κώστας Βάρναλης
Μες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές
(απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα)
όλ'η παρέα πίναμ' εψες'
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.
Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.
Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ' άσωτ' ουρανού!
Ω! της αυγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!
Του ενός ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό'
τ' άλλου κοντόημερ' η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό'
στο Παλαμήδι ο γιός του Μάζη
κ' η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.
- Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
- Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
- Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει;
Κανένα στόμα δεν το βρε και δεν το 'πε ακόμα.
Έτσι στη σκότεινη ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!
Κεντρική ιδέα:
Οι άνθρωποι πρέπει να αγωνίζονται και να προσπαθούν να αλλάξουν τη ζωή τους, αντιδρώντας απέναντι στις κοινωνικές αδικίες και την κοινωνική ανισότητα. Η μοιρολατρία και η παθητική στάση δε βοηθάει στην επίλυση των προβλημάτων της ζωής. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που φτιάχνουν τη μοίρα τους, γι' αυτό και πρέπει μόνοι τους να αφυπνιστούν και να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.
Δημοσίευση σχολίου