Βυθίστε την μεσαία τάξη (ειδικά αν δεν φοροδιάφευγε)

(Τελικά το blogging είναι εθισμός - δεν το αφήνεις με τίποτα)

 Η παρακάτω επιστολή έρχεται από ένα φίλο. Ανήκει στην μεσαία τάξη. Πρέπει να εξοντωθεί πάραυτα.

Κατ’ αρχήν μια εισαγωγή. Πάντα προσπαθούσα να μην χρωστάω σε κανέναν, να μην έχω πάρε-δώσε με απατεώνες ή πολιτικά κόμματα, να μην κλέβω τη χώρα που κάποτε αγαπούσα και στην οποία κάποια στιγμή επέλεξα να επιστρέψω, καθώς πριν ζούσα στο εξωτερικό. Απλά περίμενα πως θα έρθει η ημέρα που ένα τέτοιο τρόπο σκέψης θα ενστερνίζονταν όλη η κοινωνία μου, χάριν δικαιοσύνης και προκοπής, και είτε με το καλό είτε με το άγριο. Αντίθετα εξακολουθώ να νιώθω ένας από τους ηλίθιους γραφικούς που αποτελούν  εξαίρεση.

Είμαι επιστήμονας με αρκετές δημοσιεύσεις και αναφορές, έχω αναπτύξει προϊόντα που ακόμα φέρνουν συνάλλαγμα στη χώρα, έχω εργαστεί στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα, αλλά και σαν ελεύθερος επαγγελματίας. Δραστηριοποιήθηκα στην ελεύθερη αγορά, και ποτέ δεν στηρίχτηκα σε ευρωπαϊκές ή άλλες επιδοτήσεις. Επίσης ποτέ δεν είχα «μαύρα» ή αφορολόγητα εισοδήματα, ούτε ένα ευρώ (ή δραχμή, ή δολάριο, ή οτιδήποτε), και πάντα πλήρωνα τους φόρους «που μου αντιστοιχούσαν» στην ώρα τους. Το έκανα ενώ ήξερα είμαι υπέρ-φορολογημένος, πως ζω στη χώρα της λαμογιάς και της φοροδιαφυγής, πως δίνω κάθε χρόνο απίστευτα ποσά χρημάτων σε φόρους (ντρεπόμουν να πω πόσο σε φίλους), και πως μετά δεν θα έμενε τίποτα για αποταμίευση ή κατανάλωση στον τραπεζικό λογαριασμό μου. Παρόλα αυτά τα έφερνα βόλτα με αξιοπρέπεια και καλή διάθεση. Αγαπούσα αυτή την χώρα και θεωρούσα πως τα "καλά" της είναι αυτά που δεν αγοράζονται.

Κάποια στιγμή (λίγο πριν την αρχή της κρίσης) παράτησα το ελεύθερο επάγγελμα ακριβώς λόγω της φορολογίας, Δεν άξιζε να διαπραγματευτώ μια δίκαιη αμοιβή με τους πελάτες μου όταν η φορολόγηση θα άγγιζε το 63% (40% εισόδημα + 23% ΦΠΑ). Πώς να ζητήσεις από τον πελάτη σου π.χ 50000€ αντί για –ας πούμε- 20000€  για ένα παραδοτέο που άξιζε τόσο ή και περισσοτερο, όταν μια τέτοια συμφωνία θα υπερδιπλασίαζε τις απαιτήσεις του πελάτη ενώ τα παραπάνω έσοδα θα ήταν 10-και-κάτι αντί για 30 χιλιάδες;

Αλλά τώρα όλα αυτά είναι παρελθόν. Αυτή την στιγμή είμαι «προνομιούχος κρατικοδίαιτος», μόνιμο διδακτικό προσωπικό σε ΑΕΙ άλλης πόλης από αυτή που κατάγομαι (άρα με τα σχετικά έξοδα που αντιστοιχούν περίπου στο μισό μισθό μου). Δυστυχώς ταυτόχρονα είμαι ένας πλούσιος κληρονόμος, "εκατομμυριούχος" σύμφωνα με το ελληνικό κράτος. Γιατί ως τέτοιον με φορολογεί. Κάπου στην αρχή της κρίσης κληρονόμησα κάποια οικόπεδα, θα γράψω περισσότερα για αυτά όταν μιλήσω για το ΦΑΠ παρακάτω. Εν τω μεταξύ ο μισθός μου είναι περίπου 1000€ το μήνα. Επιτρέψτε μου λοιπόν να ανάγω το πρόβλημα σε «μισθούς».

Το άλυτο πρόβλημα:

Όλο το 2012 έδινα περίπου τα μισά μου καθαρά ετήσια έσοδα σε φόρο κληρονομιάς, αποτέλεσμα είναι να ξεμείνω από αποταμιεύσεις, ενώ ακόμα χρωστάω περίπου 3 μισθούς για να ξεχρεώσω τον συγκεκριμένο φόρο. Κρατήστε λοιπόν, τρέχον σύνολο, 3 μισθούς σε φόρους για να δώσω σε 5 μήνες έως το Μάρτη 2014 (τότε είναι η τελευταία δόση για φόρους του 2013).

Εισόδημα. Καθώς το 2012 είχα έσοδα από ενοικίαση ενός ακινήτου, πρέπει να δώσω και άλλους περίπου 4 μισθούς (συν κοντά 1 μισθό για «Φόρο Αλληλεγγύης») σε φόρο εισοδήματος. Το πρόβλημα είναι ότι ο ενοικιαστής δεν έχει δώσει νοίκι από την αρχή του χρόνου έως σήμερα (Νοέμβριο 2013), έκανα υπομονή (καθώς και αυτός είχε χτυπηθεί από την κρίση) και μετά αναγκάστηκα να ακολουθήσω την νομική οδό. Με τις καθυστερήσεις κλπ, πέρασαν οι μήνες, ακόμα δεν έχει εκδικαστεί η υπόθεση, ο άνθρωπός δεν έχει πληρώσει ούτε το φόρο-χαράτσι το οποίο περιμένω να μου έρθει. (Παρεμπιπτόντως πέρσυ το ακίνητο είχε «χαράτσι» όσο περίπου ενάμιση νοίκι. Πως ακριβώς το ενοίκιο αυτό είναι εισόδημά μου και θα φορολογηθώ για αυτό την στιγμή που πήγε ήδη στην εφορία; Άλλη μία μάλλον ασήμαντη λεπτομέρεια που φαίνεται να ξέφυγε του Υπουργείου Οικονομικών). Η ουσία είναι πως το τρέχον σύνολο φόρων που καλούμαι να δώσω σε 5 μήνες είναι χοντρικά 3 + 4 + 2 (τα χαράτσια) = 9 μισθοί (και λίγα λέω).

Έρχεται και ο Φόρος Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) περίπου 4 μισθοί. Ετησίως! Για 3 χρόνια (2011-13). Θα εξηγήσω παρακάτω πως υπολογίστηκε αυτό το ποσό γιατί αυτό και αν έχει την παράνοιά του. Αλλά η ουσία είναι πως 3 ΦΑΠ x 4 μισθοί = 12 μισθοί. Σε 5 μήνες 12 μισθοί ΦΑΠ, ακόμα και αν ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, πάλι δεν θα έβγαινε! Αλλά με το τρέχον σύνολο να είναι 9 + 12 = 21 μισθοί που «χρωστάω» σε φόρους μέχρι το Μάρτη 2014 (στην καλύτερη περίπτωση) δεν είναι αδύνατον, είναι κωμικό!

Προσθέστε και τα τέλη κυκλοφορίας κλπ και το τελικό είναι πανω από 22 μισθούς που θα χρειαστώ σε ΆΜΕΣΟΥΣ φόρους μέχρι το Μάρτιο του 2014, δηλαδή τους επόμενους 5 μήνες. Κρίμα που εγώ όλη τη χρονιά θα πάρω μόνο 12 μισθούς, και με αυτούς θα πρέπει να φάω, να πληρώσω λογαριασμούς, πανάκριβα καύσιμα κλπ. ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ;

Είπα τέλη κυκλοφορίας και θυμήθηκα το υποτιθέμενο «πολυτελές» αυτοκίνητο μου των 1994cc πού όταν αγοράστηκε καινούργιο πριν 9 χρόνια στην τιμή των 23000€ (μάλλον φτηνό για πολυτελές) και που αν το πουλήσω τώρα ζήτημα είναι αν θα πάρω 3000€ (κανείς δεν τα αγοράζει λόγω των υπερογκων Τελών Κυκλοφορίας). Ούτε να το συντηρήσω, ούτε να το κυκλοφορήσω μπορώ, η εφορία με ξεζούμισε πέρσι και θέλει 22 μισθούς σε φόρους σε 5 μήνες. Παρόλα αυτά θα έχω και «Φόρο Πολυτελούς Διαβίωσης» είτε παραδώσω τις πινακίδες (όπως βέβαια θα κάνω) είτε όχι.

Τώρα για το ΦΑΠ. Όπως προανέφερα, είμαι εδώ και 2 χρόνια κληρονόμος, άρα ιδιοκτήτης 2 οικοπέδων και ενός καταστήματος. Κάθε ένα από τα τρία έχει «αξιολογηθεί» σε περίπου 300000€ αντικειμενική αξία (βέβαια με τιμές προ κρίσης, τιμές 2007 αν δεν κάνω λάθος, κάτι που είναι παράνομο αν όντως ο νόμος λέει πως πρέπει να επαναυπολογίζονται κάθε 2 χρόνια). Τότε η πραγματική τους αξία ήταν τόση αν όχι πολύ μεγαλύτερη. Προσθέστε λοιπόν και την αντικειμενική αξία της κατοικίας μου και είμαι «εκατομμυριούχος» σε ακίνητη περιουσία. Το πρόβλημά είναι πως τίποτα από αυτά δεν φέρνει εισόδημα. Το ένα ακίνητο που θα μπορούσε να δώσει κάτι μένει ανοίκιαστο (όπως τόσα άλλα, αφού κατέστρεψαν την αγορά), ενώ από τα οικόπεδα (που έτσι και αλλιώς δεν φέρνουν έσοδα), μόνο το ένα μπορεί να πουληθεί. Αλλά με την οικοδομή να φυτοζωεί, πως πουλάς ένα οικόπεδο μεγάλης αξίας χωρίς να το «σκοτώσεις» σε κάποιο «κυνηγό ευκαιριών» ίσα για να πληρώσεις τους φόρους και τελικά να χάσεις ακόμα περισσότερα; Και ακόμα περισσότερο, γιατί να το πουλήσεις; Εσύ τα έφαγες;

Το άλλο οικόπεδο είναι το καλύτερο από όλα. Αγορασμένο από τον κάποτε-πρόσφυγα προκομμένο παππού μου προπολεμικά. Εδώ και 25 χρόνια η Αρχαιολογική Υπηρεσία θέτει εμπόδια στο να χτιστεί (εδώ και 5 χρόνια είναι πάλι σε αναστολή εργασιών) το Δημόσιο το έχει πρακτικά παρακρατήσει χωρίς καμία αποζημίωση ενώ η πλευρά μας αυτά τα 25 χρόνια έχει χάσει εκατομμύρια σε διαφυγόντα κέρδη, απώλεια περιουσίας, και έξοδα, χωρίς καμία αποζημίωση. Ίσως γιατί δεν πληρώσαμε "γρηγορόσημο", ποιός ξέρει. Το «κερασάκι στην τούρτα» είναι πως σύμφωνα με το νόμο, στην περίπτωση αναστολής εργασιών (και άρα ενώ -έστω προσωρινά, για μερικές δεκαετίες γραφειοκρατίας- έχεις χάσει τον έλεγχο της περιουσίας σου χωρίς να αποζημιωθείς για αυτό) καλείσαι να πληρώσεις ΦΑΠ για το 90% της αξίας της.

Ο διακανονισμός τώρα. Είναι μια λύση. Με επιτόκιο κοντά στο 9% για 12 (αντί 5) μηνιαίες δόσεις. Ευκαιρία! Δηλαδή μόνο για να πω ότι θα τα πληρώσω σε 12 αντί για 5 μήνες χάνω ακόμα ένα μισθό σε προσαυξήσεις (πάμε στους 23 μισθούς σε φόρους, πληρωτέους σε 12 μηνιαίες δόσεις) ενώ θα πρέπει να καταθέτω στην εφορία κοντά 1-μιση μισθούς κάθε μήνα (έχω ήδη αποπληρώσει όσο μέρος από τους φόρους που περιγράφω μπόρεσα) για όλο το 2014 για να ξεχρεώσω τους φόρους του 2013, ενώ ταυτόχρονα θα έρχονται και οι νέοι φόροι του 2014. Χωρίς βέβαια να χαλάω τίποτα για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Ε, δε βαριέσαι, γιατί να τρώω; Ενδιαφέρον, αλλά μάλλον αδύνατον.

Συγνώμη για το μακροσκελές κείμενο αλλά δυστυχώς είχα προκομμένους προγόνους: ένα παππού πρόσφυγα από τον Πόντο (με τον δικό του πατέρα Εθνομάρτυρα), μια γιαγιά μετανάστρια (που το πατρικό της ισοπεδώθηκε από τους Γερμανούς για αυτή την πουτάνα τη χώρα), και πατέρα εργασιομανή αυτοδημιούργητο. Αυτοί πέρασαν στον απόγονο (σε εμένα) μια ακίνητη περιουσία, όχι αμελητέα αλλά ούτε και τεράστια. Μόνο που ο απόγονος τους βγήκε αγαθός και αντί να φοροδιαφεύγει, να κλέβει, και να μαζεύει καβάτζα το χρήμα (ενώ μπορούσε) πήγαινε και πλήρωνε φόρους. Πάρτα τώρα απόγονε, που χάλαγες την πιάτσα.


Δεν θεωρώ καν τον εαυτό μου πλούσιο, παρόλα αυτά κανονικά θα έπρεπε να φοβάμαι μην πάω φυλακή για χρέη στο δημόσιο. Εγώ ένας από τους πλέον τίμιους φορολογούμενος στην Ελλάδα ever! Και ενώ γύρω μου η απάτη και η φοροδιαφυγή συνεχίζεται και κανείς δεν ενοχλείται. Άρε Ελλαδάρα είσαι μια σκατούλα χώρα, ένα τίποτα με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου, εκπορνεύτηκες ολοκληρωτικά χάριν του κάθε πολιτικάντη και των φίλων τους, και παρόλα αυτά ΔΕΝ ΕΜΑΘΕΣ ΤΙΠΟΤΑ! 

Από αύριο και μετά από τόσα χρόνια ως πραγματικά υποδειγματικός φορολογούμενος (=μαλάκας στην ελλάδαρα της μικρής και μεγάλης απάτης), ξεκινάω να χρωστάω στην Εφορία για πρώτη φορά στη ζωή μου. Παύση πληρωμών. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς γιατί δεν έχω, τα πήραν όλα. Και δεν με νοιάζει. Σε αυτή την χώρα -τέτοια που την καταντήσατε συνέλληνες- δεν χρωστάω απολύτως τίποτα.