...και όλο τα ίδια μένουν (χιλιετίες τώρα)

Με τα του Αριστοτέλη (και των "Πολιτικών" του) έχω ασχοληθεί και πάλι παλιότερα. Όμως ένα έξυπνο σχόλιο κάποιου ακροατή στην Ελληνοφρένεια μου τα ξαναθύμισε. Απίστευτο πόσο επίκαιρος ακούγεται.

- όταν γράφει το παρακάτω, νιώθω ότι αναφέρεται σε επενδυτές,τζογαδόρους,λαμόγια,μεγάλους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς του κοπανιστού αέρα, και σωτήρες-δανειστές της χώρας:

"The most hated sort [of wealth-getting], and with the greatest reason, is usury, which makes a gain out of money itself, and not from the natural object of it. For money was intended to be used in exchange, but not to increase at interest. And this term interest, which means the birth of money from money, is applied to the breeding of money because the offspring resembles the parent. Wherefore of an modes of getting wealth this is the most unnatural."

Πηγή: http://classics.mit.edu/Aristotle/politics.1.one.html
Βλέπε επίσης: http://mobile.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_mc2_1_07/03/2006_147491

- όταν γράφει το παρακάτω νιώθω ότι αναφέρεται στη σημερινή πολιτική:

"Another art of the tyrant is to [...] impoverish his subjects; he thus provides against the maintenance of a guard by the citizen and the people, having to keep hard at work, are prevented from conspiring. The Pyramids of Egypt afford an example of this policy;"

Πηγή: http://classics.mit.edu/Aristotle/politics.5.five.html

Φτωχοποίηση με χορηγία των Τυράννων, Ελλάδα 2013. Όπου συνεχίζεται η απαξίωση της δουλειάς, της περιουσίας, και κάθε οικονομικής ή άλλης δραστηριότητας του τίμιου, δημιουργικού ανθρώπου σε αυτή τη μπουρδελοχώρα. Όπου οτιδήποτε περισσεύει από την λάσπη δέχεται άδικη επίθεση, πες το γραφειοκρατεία, νομοθεσίες "του ποδαριού", άδικες φορολογίες, αδιαφάνεια, αστάθεια, και τόσα άλλα, και σύντομα ισοπεδώνεται. Όπου η συνεχής επίθεση, τα καθημερινά χτυπήματα και οι αδικίες τον κάνουν ανίκανο να ανταπεξέλθει, και άρα αγωνίζεται απλώς να επιβιώσει με τις ελάχιστες, κατά το δυνατόν, απώλειες, αναβάλλοντας απλώς αυτό που υποσυνείδητα υποπτεύεται ως αναπόφευκτο. Ενώ ταυτόχρονα συνειδητά και πέραν κάθε αμφιβολίας γνωρίζει πως όλα αυτά δεν θίγουν όσους ήταν -και είναι- το πραγματικό πρόβλημα της κοινωνίας αυτής και της οικονομίας της. Πότε όμως να προλάβει να αντιδράσει; Και πώς; Και μαζί με ποιους;

Μετά κοντά 2400 χρόνια ωρίμανσης τίποτα δεν άλλαξε, όχι τουλάχιστον προς το καλύτερο, όπως θα έπρεπε. Παραμένουμε ίδια γίδια. Άξιοι της μοίρας και της μιζέριας μας.

Και επειδή είμασταν πάντα φίλοι της λαμογιάς... Στο παρακάτω μιλάει ο Πλούτος, στον Τίμωνα (μισάνθρωπος όπως κι εγώ) του Λουκιανού:

"Do you suppose I do find them? not much. I should scarcely have passed Aristides by, and gone to Hipponicus, Callias, and any number of other Athenians whose merits could have been valued in copper."

Για το ποίοι ήταν αυτοί οι Hipponicus και Callias, ψάξτε το, αρχίζοντας από την έκδοση του ΟΕΔΒ.

Πηγή: http://www.sacred-texts.com/cla/luc/wl1/wl111.htm

Καλύτερα να τα θεωρήσουμε όλα χαμένα. Αν δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα ίσως σώσουμε κάτι.


( Για μερικά ακόμα σύγχρονα Αριστοτελικά βλέπε: http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/06/blog-post_8613.html )