Money makes the world... change hands.

Τροφή για (συνωμοσιο)λογικές σκέψεις, με αφορμή όσα γίνονται στις μέρες μας, 113 χρόνια μετά:
Αίγυπτος 1849:
Θάνατος του Μεχμέτ Αλί Πασά (Muhammad Ali of Egypt)  (γεννημένου στην Καβάλα, πατέρα -ίσως- του Ιμπραήμ Πασά που έφερε στην Ελλάδα τον Αιγυπτιακό στόλο το 1827 για να καταπνίξει την επανάσταση στην Πελοπόννησο- εντελώς τυχαία σήμερα στο ΣΚΑΙ η εκπομπή 1821 θα αναφέρεται σε αυτό). Ο Μεχμέτ Αλί Πασάς είχε ήδη ξεκινήσει μεγάλες μεταρρυθμίσεις με στόχο τον εκμοντερνισμό της Αιγύπτου δίνοντας έμφαση στην εκπαίδευση, την βιομηχανία, την παραγωγή και την οικονομία, ανοίγοντας μια νέα (μετα-οθωμανική) εποχή για την χώρα.

• 1850 (1 χρόνο μετά) Η Αίγυπτος εγκαθιστά δίκτυο σιδηροδρόμων.
• 1859 (9 χρόνια μετά) Αρχίζουν οι εργασίες διάνοιξης του Σουέζ, μοναδικής παγκόσμιας στρατηγικής και οικονομικής σημασίας, ο έλεγχος του οποίου ενδιαφέρει ιδιαίτερα τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής.
• 1862 (3 χρόνια μετά) Δάνεισμός με μη ευνοϊκούς όρους (68.000.000 Αγγλικές λίρες, από τις οποίες πήρε τα 2/3).
• 1867 (5 χρόνια μετά) Σπατάλη, η Αίγυπτος καταλήγει σε αδυναμία πληρωμής πιστωτών.
• 1869 (2 χρόνια μετά) Εγκαίνια όπερας του Καίρου. Ολοκληρώνονται οι εργασίες της Διώρυγας Σουέζ, με τα λαμπρότερα εγκαίνια του Αιώνα.
• 1875 (6 χρόνια μετά) Το τεράστιο χρέος στις Ευρωπαϊκές τράπεζες προκαλεί λαϊκή δυσαρέσκεια εξαιτίας της επαχθούς φορολογίας που απαιτείται για να καλυφθεί.  
• Ο Ισμαήλ πασάς πουλά το μερίδιο της Αιγύπτου στο κανάλι του Σουέζ στη βρετανική κυβέρνηση. Βλ. γελοιογραφία της εποχής.
• 1878 (3 χρόνια μετά) Επιβολή βρετανικών και γαλλικών οικονομικών ελεγκτών που ανέλαβαν το αιγυπτιακό υπουργικό συμβούλιο έχοντας την οικονομική δύναμη των ομολογιούχων και ήταν η πραγματική εξουσία στην κυβέρνηση.
• 1882 (4 χρόνια μετά) Βρετανική εισβολή και κατοχή της Αιγύπτου. (Βλ. Ουράμπι)
• 1898 (16 χρόνια μετά) Οι Βρετανοί ξεκινούν την κατασκευή του πρώτου φράγματος του Ασσουάν, εγκαινιάζοντας έτσι ένα "μακρόπνοο σύστημα άρδευσης στην Άνω Αίγυπτο [καθώς είναι σημαντική βαμβακοπαραγωγός περιοχή της Βρετανικής επικράτειας. Ταυτόχρονα διατηρήθηκε] ένας περιορισμένος αριθμός σχολών, ικανός για την εκπαίδευση [στελεχών] και τεχνικών στο επίπεδο που κρινόταν εφικτή η απασχόλησή τους, αλλά ανεπαρκής για τη δημιουργία μιας μεγάλης τάξης δυσαρεστημένων διανοουμένων" [1].

Πηγές:

[1] Α. Χουρανι, Η Ιστορία του Αραβικού Κόσμου, Εκδόσεις Ψυχογιός.
[2] http://en.wikipedia.org/wiki/Egypt

Σημείωση:  στο [1], κεφάλαιο 17, "Ο Κατακερματισμός της Αφρικής" μπορεί κανείς να διαβάσει και για άλλα "χρέη με καθόλου ευνοϊκούς όρους" ευρωπαϊκών κεφαλαίων προς π.χ. την κεντρική Οθωμανική Κυβέρνηση, την Τυνησία, το Μαρόκο κ.α. Ποίες από αυτές τις εξυπηρετήσεις κατέληξαν σε όφελος των κατοίκων, μάλλον το έδειξε η ιστορία αφού τα κράτη αυτά βρέθηκαν υπό ξένο έλεγχό ή ακόμα και κατοχή, ενώ κανόνες, δύναμη, περιουσία, γη, και χρήμα πέρασαν στον έλεγχο ισχυρών εποίκων.

http://kenovouleftes.blogspot.com/

Addendum (19/3/2011): Λίγες μέρες μετά το παραπάνω αρχικό post έτυχε η εκπομπή "Μηχανή του Χρόνου" να έχει θέμα τα αντίστοιχα "ληστρικά δάνεια" Αγγλικών τραπεζών το 1825 προς την υπό σύσταση Ελλάδα, και την απαράδεκτη διαχείριση τους από ντόπιους και ξένους. Ένα θέμα που ομολογουμένως αγνοούσα εντελώς και βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και ... απογοητευτικό.