Εξοργισμένοι?

Λοιπόν έχω εκπλαγεί για τους παρακάτω λόγους:

1. Ένα σωρό άνθρωποι που συζητάω, εντελώς νορμάλ τύποι εν τω μεταξύ, οικογενειάρχες κλπ, δηλώνουν εξοργισμένοι από όλους και όλα. Όχι απογοητευμένοι, εξοργισμένοι.

2. Για άλλη μια φορά ο προνομοιούχος πλην τίμιος εργαζόμενος, εργένης, χωρίς τρελά έξοδα (εγώ), είμαι άφραγκος να'ναι καλά η εφορία.
Τουλάχιστον ξέρω ότι τα λεφτά μου πάνε σε καλή μεριά, το κορόιδο. Και ότι περίσσεψε το πήρε το ΕΤΑΚ (που ως γνωστόν δεν είναι φόρος, είναι τέλος). Τέλος ως ανταπόδοση για ποια παρεχόμενη υπηρεσία ρε κλέφτες?

3. Μάλλον κανείς δεν διαβάζει αυτό το μπλογκ (άσχετο).

4. Συζητώντας στην πλάκα με παρέες όλων των ειδών την ιδέα του "κόμματος" (βλ. παρακάτω), αρχικά όλοι με κοίταζαν περίεργα. Και μετά από λίγο πολλοί δήλωναν ενθουσιασμένοι με την ιδέα, μάλιστα την βελτίωναν με νέες ιδέες. Ρε μπας και πρέπει να τρέχω σε Πρωτοδικεία; Εκτός αν το έκαναν για να νιώσω καλύτερα ;-)

Η ιδέα όπως την έχει επεξεργαστεί ειδική ομάδα εργασίας (ανάμεσα σε 2 με 3 μπύρες) έχει πλέον ως εξής:

ΑΤΑΚΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣ:

Το έχετε σκεφτει, ακουσει, συζητήσει. Τι θα γινόταν αν υπήρχε ψηφοδελτιο «κανένας»;

ΟΝΟΜΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣ:

Το ψάχνουμε ακόμα οπότε...
Νέο κόμμα, μόνο, ψάχνει όνομα…

- ΚΕΝΟΒουλευτές ;
- δ.ε.η.Ε.
- ΚΑΝΕΝΑΣ ;
- Μπες-Βγές ;
- ΚΕΕ ;
- www.KANENAS.gr ;
- ΚΕΝΟ ;
- Z0 (Ζήτα μηδέν) ;
- ????

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΚΟΜΜΑΤΟΣ:

Για την ώρα έχουμε κάνα δύο εθελοντές αλλά δεν φτάνουν, οπότε...
Νέο κόμμα, μόνο, ψάχνει "υποψηφίους" ανά την Ελλάδα.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣ:

Καμία: Αυτό μας έλειπε.
Ψύχραιμα!

Στις πρόσφατες ευρωεκλογές υπήρχε τεράστια αποχή. Πολλοί από εμάς θεώρησαν πως δεν καίγονται κιόλας να πάνε να ψηφίσουν κάποιον «αντιπρόσωπο» που δεν τους εκπροσωπεί. Η αποχή όμως δεν μετράει. Δεν θα ήταν ποιο δημοκρατικό αν η αποχή σήμαινε «δεν θέλω κανένα, άρα να μην πάει κανείς»; Και καλά στις ευρωεκλογές…

Στις βουλευτικές γιατί πρέπει οπωσδήποτε να έχουμε 300 χρυσοπληρωμένους βουλευτές αν όντως δεν υπάρχουν αρκετοί υποψήφιοι που μας εμπνέουν ως αντιπρόσωποί μας;

Αν στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, για παράδειγμα, ένας στους τρείς Έλληνες απέχει, άρα δεν θέλει κανέναν, θα μπορούσαν να μείνουν 100 κενές έδρες. Οι οποίες όμως να μετράνε ως λευκές ψήφοι στις ψηφοφορίες.

Και ποιό το κέρδος;

- Το κόστος στο προϋπολογισμό 100 βουλευτών (και των αυλικών τους). Τα ταξίδια τους, τα έξοδα τους, κλπ.

- Τα προσόντα των βουλευτών θα γίνονταν ποιο σκληρά, φέρνοντας ικανότερους, τιμιότερους, ανθρώπους στην επιφάνεια. Βουλευτές που ΘΕΛΕΙΣ να τους ψηφίσεις.

- Τα κόμματα δεν θα μπορούσαν να ασκούν έτσι άνετα την - απαράδεκτη για δημοκρατία - κομματική πειθαρχία για να περάσουν οτιδήποτε.

- Τα κόμματα θα αποδυναμώνονταν λίγο (καιρός είναι). Ίσως να σοβάρευαν κιόλας λίγο αντί να παραμένουν στην καρακοσμάρα τους.

- Χωρίς απόλυτη πλειοψηφία, ίσως αρχίσει να γίνεται συζήτηση στη βουλή, διαπραγμάτευση, θα ακούγονται επιχειρήματα.

Γίνεται;

Άμεσα όχι, δεν το προβλέπει το Σύνταγμα. Αλλά κάθε αυστηρό σύστημα έχει και την αχίλλειο πτέρνα του, (το πε και και ο Kurt Gödel).

Και αυτό είναι:

Οι ΚΕΝΟβουλευτές (ή ότι άλλο όνομα αποφασίζουμε).

Νέο κόμμα, κανονικό με υποψηφίους ανά την Ελλάδα (αυτοί πρέπει να βρεθούν) που όμως

- ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΑΝ ΕΚΛΕΓΟΥΝ.
- ΟΥΤΕ ΘΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΑΜΟΙΒΗ, ΜΙΣΘΟ ΚΛΠ, ΘΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΩΡΕΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ.
- ΟΥΤΕ ΒΕΒΑΙΑ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ, ΨΗΦΟΦΟΡΙΕΣ ΚΛΠ
- ΟΥΤΕ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ.
- ΔΕΝ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.

Σκεφτήτε το πάλι!