Και ο καιρός περνά άσκοπα.

Δεν έχω τίποτα να γράψω. Κουράστηκα. Δεν μπορώ άλλο Θανάση, κάνε στάση. Εξάλλου, τα λένε καλύτερα άλλοι. Πολλές φωνές διαμαρτυρίας για τα τρελά που συνέβησαν και συμβαίνουν στη χώρα, αλλά ο καιρός περνά και τίποτε δεν φαίνεται να αλλάζει, το "bottom line" που λένε τα αμερικανάκια, η σούμα, μένει στα ίδια. Μόνο η εσωτερική απόγνωση του Έλληνα στα πολιτικοοικονομικά θέματα καταγράφεται επιτέλους, καθώς η τάση για αποχή ανεβαίνει. Μου κάνει εντύπωση πόσο λίγο μοιάζει αυτός ο Ιούνιος με προηγούμενους.

Υ.Γ. Λυπάμαι, αλλά τώρα θα ρίξω το επίπεδο λίγο στα καθημερινά. Αν και "Διογένης στο Πυθάρι", παλεύω και εγώ με αυτά. Για άλλη μια χρονιά τρέχω να καλύψω το προσωπικό μου οικονομικό "χρέος" στο ελληνικό κράτος (το τεράστιο ποσό που πρέπει να πληρώσω για φόρο εισοδήματος), χρήματα που πάλι θα πεταχτούν στην μεγάλη τρύπα της κακοδιαχείρισης του κράτους μας. Γιατί "δυστυχώς" είμαι ένα από τα κορόιδα που δεν κρύβει έσοδα. Και γιατί ταυτόχρονα, δυστυχώς, παρά τα γραφικά "περί φιλότιμου του Έλληνα", ο Ελληνάρας αν μπορεί να κλέψει, να εκμεταλλευτεί, ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ, θα το κάνει. Ντρέπομαι για τα χάλια μας.

http://kenovouleftes.blogspot.com/