Καθώς η Ελλαδίτσα έγινε κερκόπορτα για να μπει το IMF (ΔΝΤ) στην ζώνη των χωρών του Ευρώ, είναι τρομαχτικό να βλέπει κανείς πως καταγράφηκε στην ταινία Αργεντινή (Memoria del saqueo) η πορεία αυτής της χώρας-πρότυπο οικονομικής επέμβασης.
Πολλές οι διαφορές βέβαια, αλλά και τεράστιες οι ομοιότητες: το απεχθές χρέος (odious debt), ο τρόπος διακυβέρνησης, η φαινομενική ηθική (ή έλλειψη αυτής) των κυβερνώντων. Καθώς χθες άκουσα και κάτι για μείωση του ποσοστού του Δημοσίου στα Ελληνικά Πετρέλαια, αναρωτιέμαι πάλι αν όλα αυτά δεν είναι παρά ένα τεράστιο ξεπούλημα, με πρώτα θύματα μερικές ακόμα προβληματικές δημόσιες εταιρίες (σχόλιο: κάνουμε το λάθος να αποκαλούμε "προβληματικές" τις μη-κερδοφόρες δημόσιες εταιρίες, όμως σε αυτές το ζητούμενο είναι να λειτουργούν σωστά δημιουργώντας τις υποδομές για την υπόλοιπη οικονομική ανάπτυξη).
Και η σκέψη μου (με γεύση conspiracy theory) είναι: έπρεπε να εθελοτυφλείς για να μην βλέπεις ότι κάτι πάει στραβά με τα οικονομικά της χώρας. Όμως ξαφνικά σκάει ένα δημόσιο χρέος ασύλληπτου μεγέθους και αποδεικνύεται ότι χρόνια τώρα διογκώνεται από την κακοδιαχείριση. Γιατί έσκασε τώρα; Μήπως ο στόχος επετεύχθη; Μήπως πλέον είναι αρκετό για να πουληθούν όλα και δεν χρειάζεται να διογκωθεί άλλο; Μήπως ο Παπανδρέου ΙΙΙ είναι ο τελικός δήμιος και όχι μεσσίας;
Ταυτόχρονα, με την πραγματική αποχή να εκτιμάται στο 36% σε σχετική έρευνα της Public Issue, η δημιουργία του γνωστού μας κόμματος θα μπορούσε να να γίνει επιτακτική ανάγκη. Εσύ κορόιδο τι θα ψηφίσεις αν γίνουν πρόωρες εκλογές;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου