(Τα παρακάτω είναι κοινοτοπίες και χιλιοειπωμένα πλέον. Ο λόγος που ανεβάζω αυτό το πόστ είναι το τραγούδι που ακολουθεί. Το συνοδευτικό κείμενο μου μπορείτε να το αγνοείσετε, δεν θα χάσετε και τίποτα).
Είτε συμφωνείς με όσα ψηφίστηκαν χθες, είτε διαφωνείς, είτε τα θεωρείς σημαντικά, είτε ασήμαντα, η διαδικασία αυτή απέχει έτη φωτός από το να είναι ο δημοκρατικός τρόπος με τον οποίον ορίζεις τους Νόμους της κοινωνίας σου. Κατ΄ αρχήν δες τους αριθμούς, τα ποσοστά, και πόσο αντιπροσωπευτικά της Ελληνικής κοινωνίας είναι. Μετά δες την "συζήτηση", τις νομοθετικές τροποποιήσεις και "βελτιώσεις" της τελευταίας στιγμής που γίνονται χωρίς να τις πάρει είδηση κανείς, την όλη διαδικασία. Τίποτε δεν μάθαμε από τα λάθη του παρελθόντος. Απογοήτευση, μια εικονική κοινοβουλευτική έγκριση αποφάσεων που πάρθηκαν αλλού, εκτός Ελλάδας, για εσένα χωρίς εσένα.
Καλά στη δημοκρατία δεν πιστεύουμε και έχουμε κρατήσει μόνο κατ' επίφαση τον τίτλο. Έτσι και αλλιώς σε αυτή τη χώρα είμαστε κατά πλειοψηφία απατεώνες, χωρίς παιδεία, άνθρωποι ανίκανοι αυτοσυγκράτησης και τήρησης νόμων, χωρίς κοινωνική (ή άλλη) συνείδηση. Στην δική μας ζούγκλα των Μπαμπουίνων καλύτερα να λείπει η δημοκρατία.
Όμως θεωρητικά ακόμα και στην ζούγκλα έχουμε κάποιες αρχές και θρησκείες: τον ελεύθερο ανταγωνισμό, το κέρδος, το συμφέρον, την επιβίωση του ισχυροτέρου. Και σε αυτό λάθος τα κάναμε. Αφήσαμε και αφήνουμε τους "αρχηγούς" να κάνουν έργα εις βάρος μας, υπέρ του κέρδους άλλων, της επιβίωσης άλλων, του συμφέροντος άλλων. Ενδιαφέρον. Έτσι καταστρέφουμε καθημερινά την ελληνική παραγωγή. Το κάνουμε 40 χρόνια τώρα, και πλέον δεν έμεινε τίποτα να σώσεις. Λες και την μισούμε, θέλουμε να πεθάνει, δεν της δίνουμε τίποτα να πιαστεί να σωθεί. Οι εταιρίες που μπορούν φεύγουν, πάνε τις έδρες τους αλλού ώστε να φορολογηθούν αλλού. Κάποιες είναι και προμηθευτές του δημοσίου. Αλλά ποτέ δεν νομοθετήσαμε κάτι να τις κρατήσουμε. Π.χ. σε ένα διαγωνισμό του δημοσίου η επιλογή της ποιο συμφέρουσας προσφοράς να λαμβάνει υπόψιν της και τους φόρους από τα έσοδα της εταιρίας-προμηθευτή που θα επιστραφούν σε αυτό. Άμεσα έσοδα, δεν μιλάω για τα επόμενα επίπεδα εσόδων που χρειάζονται θεωρητικά μοντέλα και "πολλαπλασιαστές" για να υπολογίσεις το όφελος στην οικονομία. Και πλέον, χάριν Ευρωπαϊκής "Ενώσεως", δεν μπορούμε να προστατέψουμε τίποτα. Ως πολίτης που υπήρξα κάποτε Ευρωπαϊστής χωρίς ποτέ να έχω όφελος από αυτό, νιώθω θυμό και απογοήτευση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου